«Bello e impossibile» van Gianna Nannini: betekenis & songtekst

Een opzwepende beat, een ruwe, onmiskenbare stem – en het verlangen naar iemand die gewoon te mooi is om waar te zijn: «Bello e impossibile» van Gianna Nannini is een van de grootste Italiaanse hits uit de jaren 80. In 1986 veroverde het nummer half Europa en maakte het de rockzangeres uit Siena definitief tot een internationale ster. Hier kom je te weten hoe «Bello e impossibile» tot stand kwam, waar het over gaat en wat de beelden betekenen.

Het verhaal achter «Bello e impossibile»

Gianna Nannini, geboren in 1954 in Siena, was halverwege de jaren tachtig allang geen onbekende meer: met nummers als «America» en «Fotoromanza» had ze zich gevestigd als een van de weinige grote vrouwelijke rockstemmen van Italië. Maar de grote internationale doorbraak kwam in 1986 – met «Bello e impossibile».

Het nummer was de eerste single van hun album «Profumo», dat in het voorjaar van 1986 werd opgenomen in de legendarische Conny’s Studios bij Keulen. De plaat werd geproduceerd in samenwerking met Conny Plank, een van de meest invloedrijke geluidskunstenaars van zijn tijd, die eerder had samengewerkt met bands als Kraftwerk, Neu! en de Eurythmics. Precies die kenmerkende stijl hoor je terug: het hypnotiserende, stuwende ritme, de koele, moderne productie, waartegen Nannini’s ruwe stem des te vuriger afsteekt. De tekst schreef Gianna Nannini samen met Fabio Pianigiani.

Het succes was overweldigend. In Italië klom «Bello e impossibile» naar de tweede plaats in de verkooplijsten en werd bekroond met dubbel platina. Maar bovenal werd het nummer een Europees fenomeen: in Oostenrijk en Zwitserland belandde het in de top 10 en werd het in beide landen bekroond met platina, in Duitsland was er goud. Het album «Profumo» werd wereldwijd meer dan een miljoen keer verkocht – van Europa via Zuid-Amerika tot in Japan.

Waar gaat «Bello e impossibile» over?

De titel zegt eigenlijk al alles: «Bello e impossibile» – mooi en onmogelijk. Het lied is één en al ademloze liefdesverklaring aan iemand die te volmaakt lijkt om binnen handbereik te liggen. Het gaat over verlangen in zijn puurste, bijna pijnlijke vorm: over de aantrekkingskracht tot iemand die bijna als een bovennatuurlijke verschijning overkomt.

De begeerde figuur wordt slechts in enkele, des te krachtigere beelden geschetst: donkere ogen, een vleugje afstandelijkheid en oosterse betovering, een nacht waarin de sterren draaien. Het is geen verhalend lied met een begin en een einde, maar een wervelwind van verlangen, hitte en herhaling – net zo volhardend en rusteloos als het gevoel zelf dat het beschrijft.

«Bello e impossibile»: songtekst & betekenis

De tekst van «Bello e impossibile» is auteursrechtelijk beschermd; daarom geven we hem hier niet regel voor regel weer, maar lichten we de belangrijkste beelden en hun betekenis toe.

De titel als kernboodschap. De uitdrukking waaraan het nummer zijn naam ontleent, vormt tegelijkertijd de kern ervan: een mens die «mooi en onmogelijk» is. In deze twee woorden schuilt de hele tegenstrijdigheid van het nummer – de bewondering voor iets volmaakt en het besef dat juist die volmaaktheid het onbereikbaar maakt.

De donkere ogen. De tekst draait steeds weer om een gezicht met donkere ogen en een aura van het vreemde, bijna oosterse. Deze beelden maken de begeerde persoon mysterieus en exotisch – iemand naar wie men kijkt alsof het een wonder is, zonder hem echt te kunnen vatten.

De sterren in de nacht. Een van de meest indringende passages roept het beeld op van een nachtelijke hemel waarin de sterren draaien. De liefde wordt hier tot iets kosmisch verheven: alles komt in beweging, de hele wereld lijkt om dit ene gevoel te draaien.

De aantrekkingskracht van herhaling. In plaats van een duidelijk verhaal leeft het nummer van zijn meeslepende ritme en de terugkerende regels. Deze herhaling is geen toeval, maar een bewuste keuze: ze bootst het ronddraaien van gedachten na, het niet los kunnen laten, de obsessieve kracht van een verlangen dat geen antwoord vindt.

Dit alles wordt gedragen door de schorre, indringende stem van Nannini en de koele, meeslepende sound van Conny Plank. Juist het contrast tussen de vurige tekst en de moderne, stuwende productie maakt «Bello e impossibile» tot op de dag van vandaag zo onweerstaanbaar.

«Bello e impossibile» live: Gianna Nannini

Hoezeer dit nummer leeft van de podiumprésence van Gianna Nannini, blijkt uit deze live-opname van «Bello e impossibile» uit 1993. Op het podium verandert de studiohit in een energiek rockmoment – de meeslepende energie en de ruwe stem weten het publiek tot op de dag van vandaag te betoveren.

Luisteren: Spotify · Apple Music

Dat maakt «Bello e impossibile» zo bijzonder

• Conny Plank aan de knoppen – Het feit dat een Italiaanse poprockhit juist in een Duitse studio tot stand kwam onder leiding van een pionier op het gebied van krautrock en elektronische muziek, geeft het nummer zijn onmiskenbare, meeslepende klank.
• Een triomf in heel Europa – Nummer 2 en dubbel platina in Italië, top 10-noteringen en platina in Oostenrijk en Zwitserland, goud in Duitsland: «Bello e impossibile» werd ver buiten Italië een hit.
• Een rockstem in een uitzonderlijke situatie – In de door mannen gedomineerde rockwereld werd Gianna Nannini met dit nummer definitief een icoon en een van de meest succesvolle Italiaanse artiesten ooit.
• Internationaal onder de aandacht gebracht – De Mexicaanse zangeres Alejandra Guzmán nam het nummer in 1988 op voor haar debuutalbum, en de band Jura Stublić & Film bracht in 1996 een Kroatische versie uit onder de titel «Lijepo, lijepo, neopisivo».

Daarmee is «Bello e impossibile» veel meer dan zomaar een oorwurm uit 1986 – het is het nummer dat Gianna Nannini internationaal tot rockster maakte, en een schoolvoorbeeld van hoe Italiaanse passie en een moderne sound samenkomen. Als je je verder wilt verdiepen in de grote melodieën van het land, lees dan ook waar het over gaat in «Gloria» van Umberto Tozzi ga naar en blader door onze artikelen over Italiaanse muziek.