Een liefde die ten einde loopt – niet verteld met grote klaagzangen, maar in de beelden van een kaartspel en een laatste restje uitgelopen mascara. «Rimmel» van Francesco De Gregori is een van de meest tedere en tegelijkertijd meest helderziende afscheidsliederen uit de Italiaanse muziek. In 1975 maakte het nummer van de Romeinse cantautore definitief een ster. Hier kom je te weten hoe het lied tot stand kwam, waar het over gaat en waarom het tot op de dag van vandaag als een mijlpaal wordt beschouwd.
«Rimmel» – Profiel
- Artiest: Francesco De Gregori
- Verschenen: 1975 (titelnummer van het album «Rimmel», RCA)
- Tekst/muziek: Francesco De Gregori
- Genre: Italiaanse cantautore-folk met popinvloeden
- Bijzonderheden: Het titelnummer van het best verkochte Italiaanse album van 1975 en een van de bekendste nummers van De Gregori
Het verhaal achter «Rimmel»
Halverwege de jaren zeventig was Francesco De Gregori net begin twintig en nog een verborgen parel in de Romeinse folkscene rond de legendarische Folkstudio. Dat veranderde plotseling met «Rimmel»: het gelijknamige album verscheen begin 1975 bij RCA, De Gregori produceerde het samen met zijn vriend Lucio Dalla – en het werd het bestverkochte Italiaanse album van dat jaar. Daarmee brak het titelnummer «Rimmel» door de kring van ingewijden heen en werd het een lied voor iedereen.
Het ontstaan ervan is op zich al een klein verhaal: volgens de overlevering schreef De Gregori de coupletten in een kleedkamer van de televisiezender RAI, terwijl hij op een optreden wachtte. Het refrein voltooide hij pas ongeveer een half jaar later in een hotelkamer in Milaan. Uit deze fragmenten ontstond een tekst die tot op de dag van vandaag geldt als een van de hoogtepunten van het Italiaanse cantautorato.
Ook de titel is zorgvuldig gekozen. «Rimmel» verwijst naar de mascara – en De Gregori heeft herhaaldelijk laten doorschemeren dat het album draait om het ontmaskeren van „trucchi“: een woord dat in het Italiaans zowel „make-up“ als „trucs“ betekent. De titel speelt dus al in op de dubbelzinnigheid van een mooi uiterlijk en wat zich daarachter verbergt.
Waar gaat «Rimmel» over?
In wezen gaat «Rimmel» over het einde van een liefde – over een vrouw die verder is gegaan en een man die achterblijft en de balans opmaakt. Het bijzondere is de toon: geen zelfmedelijden, geen grote verwijten, maar een bijna nuchtere, heldere melancholie. De Gregori beschrijft geen scène, hij rijgt beelden aan elkaar die op zichzelf staan en toch allemaal over hetzelfde verlies spreken.
Twee motieven vormen de rode draad van het lied. Enerzijds is er het kaartspel, dat van de liefde een spel maakt waarin iemand bluft en bedriegt; en anderzijds is er de mascara, die als een spoor van het verleden achterblijft – een mooie schijn en tegelijkertijd een illusie. Uit deze spanning tussen tederheid en desillusie ontstaat de eigenaardige volwassenheid waarvoor «Rimmel» tot op de dag van vandaag geliefd is.

«Rimmel»: songtekst & betekenis
De tekst is van Francesco De Gregori en is auteursrechtelijk beschermd. Daarom geven we hem niet regel voor regel weer, maar lichten we de belangrijkste beelden en hun betekenis toe.
De aftrap (wat blijft). Het lied begint met een van zijn beroemdste gedachten: er blijft iets achter tussen de lichte en de donkere kanten – een beeld voor de herinnering, die bestaat uit mooie en pijnlijke momenten. De Gregori heeft dit couplet later zelf omschreven als enigszins cryptisch, maar juist zijn mysterieuze openheid heeft het onsterfelijk gemaakt.
Het kaartspel (de vier azen). De misschien wel sterkste passage maakt van de liefde een spel aan de speeltafel. Het beeld van de vier azen „van één enkele kleur“ suggereert dat de kaarten vanaf het begin gemanipuleerd waren – dat de ander bluft en met een rustige hand wint, terwijl de verteller de regels te laat doorziet. Liefde wordt hier voorgesteld als een spel waarin zonder blikken of blozen wordt bedrogen.
De Rimmel (het masker). De Rimmel uit de titel staat voor wat er van schoonheid overblijft als de illusie is verdwenen: een vleugje make-up, mooi om te zien, maar toch slechts oppervlakkig. Uit dit detail put het nummer al zijn bitterzoete kracht.
De opvallende plek (de foto aan het einde). Aan het einde vraagt de vrouw of hij haar een oude foto wil teruggeven – alsof dat het enige is wat er nog overblijft van de tijd die ze samen hebben doorgebracht. Deze koele, onsentimentele afsluiting is typerend voor De Gregori: hij ziet af van elke grootse finale en laat de leegte voor zich spreken.
Dit alles wordt gedragen door eenvoudige, elegant ingetogen muziek – akoestische gitaar, subtiele arrangementen, veel ruimte voor de woorden. Juist deze soberheid maakt «Rimmel» zo indrukwekkend.
«Rimmel» live: Francesco De Gregori
Hoe duidelijk deze studioklassieker ook is, zo levendig klinkt «Rimmel» ook op het podium. In deze live-opname van «Rimmel» van Francesco De Gregori blijkt hoe tijdloos het nummer na tientallen jaren nog steeds is: De vertrouwde, ietwat ruwe stem brengt de beelden nog dichterbij, en het publiek zingt de beroemde regels al lang mee. Een mooi bewijs waarom dit nummer al een halve eeuw niets van zijn kracht heeft verloren.
Luisteren: Spotify · Apple Music
Dat maakt «Rimmel» zo bijzonder
- Een doorbraak – Met het album «Rimmel» werd De Gregori in 1975 bij een breed publiek bekend; de plaat was de bestseller van het jaar en maakte hem tot een van de belangrijkste stemmen van het Italiaanse cantautorato.
- Een album vol klassiekers – naast het titelnummer bevat de plaat nog meer favoriete nummers van de Italianen, waaronder «Buonanotte fiorellino» en «Pablo».
- Een titel als woordspeling – „rimmel“ verwijst naar de mascara, maar op de achtergrond klinkt ook de ontmaskering van „trucchi“ door, dus zowel van make-up als van trucs. Alleen al de titel van het nummer vertelt over de schijn en wat erachter schuilgaat.
- Steeds opnieuw verteld – De Gregori nam «Rimmel» in 2016 zelf opnieuw op voor zijn album «Vivavoce», onder meer in een veelbesproken versie met Checco Zalone. Ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van het nummer werden er speciale concerten en eerbetoon aan het nummer georganiseerd.
Daarmee is «Rimmel» veel meer dan alleen een hit uit 1975 – het is een lied dat het afscheid van een liefde in een paar onvergetelijke beelden samenvat en daarbij net zo licht aanvoelt als een aangetokkelde gitaarsnaar. Als je zin hebt in nog meer geweldige melodieën uit dit land, neem dan eens een kijkje bij ons portret van «Caruso» van Lucio Dalla – de vriend met wie De Gregori «Rimmel» heeft geproduceerd – of snuffel eens door onze artikelen over Italiaanse muziek.



















