Wie in Italië een woning verhuurt, kan de huuropbrengsten ofwel op de gebruikelijke manier aangeven – ofwel de cedolare secca kiezen voor een forfaitaire vervangingsbelasting met een vast tarief. Voor veel verhuurders is dit eenvoudiger en goedkoper. In deze gids wordt uitgelegd hoe het werkt, welke tarieven gelden en wat er in 2026 verandert op het gebied van kortetermijnverhuur.
Wat is de cedolare secca?
De cedolare secca („vast bedrag“) is een optionele vervangende belasting op huurinkomsten uit woningen. Als je hiervoor kiest, wordt de inkomstenbelasting (IRPEF) en de regionale/gemeentelijke toeslagen op de huur vervangen door een vast percentage – en bespaar je Register- en zegelrecht op het contract. De prijs die je daarvoor betaalt: je mag de huurprijs tijdens de looptijd niet verhogen op basis van de ISTAT-index en je kunt geen kosten aftrekken.
Langetermijnverhuur: 21 % of 10 %
- 21 % bij een vrij overeengekomen huurprijs (vrije canon) – het standaardgeval.
- 10 % bij een gereduceerde huurprijs op basis van een raamovereenkomst (overeengekomen canon) in gemeenten met een krappe woningmarkt.
De ‘cedolare secca’ geldt voor verhuur aan particulieren voor woondoeleinden. Hoe je überhaupt aan een woning kunt komen, lees je onder Een appartement huren.
Kortetermijnverhuur: de nieuwe regels vanaf 2026
Voor kortetermijnverhuur (kortetermijnverhuur, tot 30 dagen – bijvoorbeeld via vakantieportalen) geldt sinds 2026 het volgende:
- 21 % op de eerste woning die je daarvoor aanwijst, en 26 % vanaf de tweede.
- Privé zijn hoogstens twee woningen mogelijk. Vanaf de derde wordt de activiteit als commercieel beschouwd – dan heb je een BTW-nummer.
- CIN-verplichting: Elke kortetermijnverhuur heeft de Nationaal identificatienummer (nationaal identificatienummer) van het Ministerie van Toerisme. Dit moet worden vermeld in elke advertentie moet worden opgegeven.
De achtergrond hiervan zijn nieuwe EU-transparantieregels voor kortetermijnverhuur, die in 2026 volledig van kracht worden.
Wanneer is de ‘cedolare secca’ de moeite waard?
Ze is meestal aantrekkelijk, als je anders een hoog IRPEF-tarief hebt zou hebben, want 21 % kan aanzienlijk onder je persoonlijke belastingtarief liggen. Het is minder voordelig als je veel aftrekbare kosten hebt of sowieso al laag wordt belast – in dat geval kan de normale belastingheffing gunstiger zijn. Een Accountant rekent beide varianten door. Basisinformatie over het systeem vind je onder Belastingen in Italië.
Eerste stappen
Je kiest voor de ‘cedolare secca’ bij de Registratie van de huurovereenkomst (Model RLI) of bij verlenging; deze keuze is bindend voor de overeengekomen contractduur. Bij kortetermijnverhuur moet je eerst het CIN aanvragen. De betaling gebeurt via het formulier F24 in het kader van de Belastingaangifte (aanbetaling en restbetaling).
Wat je nu moet doen
Beslis of je op lange of korte termijn verhuurt, vraag bij kortetermijnverhuur het CIN-nummer aan en laat beide belastingvarianten doorrekenen. Kies bij de registratie van het contract voor de ‘cedolare secca’ en plan de F24-betalingen in.
FAQ - Veelgestelde vragen over de cedolare secca
Bronnen
- Agenzia delle Entrate – Korte termijnverhuur en forfaitaire belastingregeling (geraadpleegd in juli 2026)
- Agenzia delle Entrate (geraadpleegd in juli 2026)





















