De Italiaanse lagunestad Venetië vecht al lange tijd tegen de grote massa toeristen. Maar na de invoering van een controversiële entreeprijs en de protesten tegen de Luxe bruiloft van Amazon-baas Jeff Bezos is de discussie verschoven. Het gaat niet langer alleen om het aantal bezoekers, maar ook om hun koopkracht. De nieuwe voorzitter van de prestigieuze vereniging „Piazza San Marco“, Setrak Tokatzian, heeft scherpe kritiek op het feit dat de meeste toeristen weinig uitgeven. Hij beschrijft hen als „uitgehongerde mensen“ die alleen een portie pasta of een stuk pizza delen en nauwelijks iets bijdragen aan de economie van de stad.
Volgens Tokatzian leidt dit zogenaamde „overtoerisme van de hongerigen” tot een crisis die niet alleen plaatselijke ambachtslieden treft, maar ook luxe winkels. Bezoekers, die vaak met de bus komen vanaf de omliggende campings aan de kust, kopen goedkope souvenirs van straatverkopers, terwijl de winkels met hoogwaardige kunstnijverheid zoals Murano-glas leeg blijven. Tokatzian heeft een drastisch voorstel om het probleem op te lossen: een enorme verhoging van de entreeprijs voor dagtoeristen tot 100 euro.
Dit initiatief stuitte echter op hevig verzet. Bruno Barel, eerste procureur van de Basiliek van San Marco, verwierp het idee van een „Venetië alleen voor de rijken“. Hij stelt dat schoonheid voor iedereen toegankelijk moet zijn en benadrukt de democratische en klassenoverschrijdende waarden van de stad. Simone Venturini, assessor voor toerisme in Venetië, is ook van mening dat het voorstel juridisch niet haalbaar is, omdat de bovengrens van de vergoeding wettelijk is vastgesteld op 10 euro. Venturini staat echter open voor een dynamische tariefschaal, waarbij de prijs varieert afhankelijk van het aantal bezoekers.
Ondertussen heeft het Procuratoraat van de Basiliek van San Marco online reserveren verplicht gesteld en een vergoeding van 10 euro ingevoerd om de wachtrijen te verminderen. Deze maatregel heeft de wachtrijen verkort en toeristen meer tijd gegeven om de stad te verkennen en te winkelen. Tegelijkertijd wordt er herhaaldelijk op aangedrongen om lokaal vakmanschap sterker te promoten en de strijd tegen namaakproducten op te voeren.
Het geschil over de juiste strategie benadrukt de tegenstrijdige prioriteiten van de stad: aan de ene kant is ze afhankelijk van toerisme, maar aan de andere kant wil ze haar culturele erfgoed behouden.
