Een man achter de piano, een sigaret in zwart-witlicht, een orkest dat langzaam op gang komt: «Poetica» van Cesare Cremonini is geen gewoon liefdeslied, maar een liefdesverklaring aan het leven zelf. In 2017 luidde het nummer de terugkeer van de songwriter uit Bologna in en werd het een van zijn grootste successen – een nummer dat je gewoon mee wilt zingen.
Profiel: «Poetica»
- Artiest: Cesare Cremonini
- Verschenen: 3 november 2017, als eerste single van het album «Possibili scenari»
- Tekst: Cesare Cremonini en Alessandro Magnanini · Muziek: Cesare Cremonini · Productie: Walter Mameli
- Genre: Pop met jazzinvloeden (strijkers, piano, blazersfinale)
- Bijzonderheden: In 2017 het meest gedraaide nummer op de Italiaanse radio; driemaal bekroond met platina
Het verhaal achter het lied
Cesare Cremonini, geboren in 1980 in Bologna, werd als tiener beroemd met Lùnapop en de zomerhit «50 special», waarna hij vanaf 2002 een van de meest succesvolle solocarrières in de Italiaanse popmuziek opbouwde. «Poetica» verscheen op 3 november 2017 als eerste single van zijn zesde studioalbum «Possibili scenari» en markeerde zijn terugkeer na een pauze van drie jaar.
Cremonini had meer dan twee jaar aan de plaat gewerkt – met als doel de lat hoger te leggen en zichzelf te overtreffen. De opnames vonden plaats in de Mille Galassie-studio in Bologna, de orkestrale strijkerspartijen werden opgenomen in de eerbiedwaardige AIR Studios in Londen; Walter Mameli was verantwoordelijk voor de productie. Het resultaat bereikte in Italië de eerste plaats in de albumhitlijsten en werd bekroond met platina; de daaropvolgende tournee verkocht tienduizenden tickets. De single zelf werd het meest gedraaide nummer op de Italiaanse radio van dat jaar, klom in de officiële verkoophitlijsten tot de tweede plaats en ontving drievoudig platina. De bijbehorende videoclip werd door Gaetano Morbioli in elegant zwart-wit gefilmd: Cremonini op een podium, nu eens achter de vleugel, dan weer dansend, terwijl de camera steeds ritmischer wordt.
Waar gaat «Poetica» over?
Het bijzondere aan «Poetica» is dat het nummer, ondanks zijn tedere melodie, geen liefdeslied voor een bepaalde vrouw is. Cremonini zingt hier over de liefde voor het leven en voor menselijke verbondenheid. Zelf omschreef hij het nummer als een soort welkomstcocktail vol serotonine en dopamine – ingrediënten van geluk en saamhorigheid –, als een lied dat gemaakt is om mee te zingen, zonder daarbij belerend te willen zijn.
De titel spreekt al boekdelen: «Poetica» verwijst naar de persoonlijke poëzie, het artistieke standpunt van een mens. Cremonini omschreef het nummer als iets dat zonder angst is geschreven, gespeeld en gezongen – een openhartige bekentenis in plaats van een berekende hit. Juist deze eerlijkheid maakt de aantrekkingskracht van het nummer uit.
Songtekst & betekenis
De tekst leeft van een paar krachtige beelden die samen een ode aan het mens-zijn vormen.
Het begint met een bijna filmische, kosmische sfeer: de muziek – gedragen door piano, strijkers en zelfs een theremin – doet denken aan een reis door de ruimte, op weg naar een andere planeet. Deze uitgestrektheid creëert de ruimte waarin het eigenlijke thema zich ontvouwt: het verlangen naar nabijheid.
Het centrale beeld is dat van handen die elkaar in het donker zoeken. De duisternis staat voor onzekerheid en eenzaamheid, de aanraking voor het moment waarop een ander mens deze duisternis verlicht. Daarbij komt het motief van de golven die boven hen samenkomen: een symbool voor het overweldigd worden door de kracht van het leven en toch bij elkaar blijven.
Het refrein is uiteindelijk minder een boodschap dan een uitnodiging – aan iedereen die zich herinnert wat het betekent om mens te zijn, om samen mee te zingen. In plaats van zoetsappige retoriek kiest Cremonini voor pure emotie; de grootse finale met blazers tilt het stuk aan het einde naar het niveau van een hymne. Zo wordt een stille liefdesverklaring een lied over hoop en saamhorigheid.
«Poetica» in de video
Hieronder zie je «Poetica» in een bijzondere liveversie: het duet van Cesare Cremonini en Elisa, opgenomen in 2022 in het Mediolanum Forum in Milaan. Nadat het gezamenlijke optreden viraal was gegaan op internet, brachten de twee de liveversie officieel uit – een van de meest ontroerende momenten rondom het nummer.
Te beluisteren via de streamingdiensten:
Dat maakt dit nummer zo bijzonder
«Poetica» is een van die nummers die een carrière een nieuwe wending geven. Het nummer combineerde Cremonini’s gevoel voor pakkende melodieën met een veeleisend, orkestraal arrangement en werd in 2017 het meest gedraaide nummer op de Italiaanse radio. Drievoudig platina en een nummer 1-album onderstreepten het succes.
Naast zijn succes in de hitlijsten is «Poetica» uitgegroeid tot een vast hoogtepunt in de concerten van Cremonini – een moment waarop hele stadions meezingen. In 2018 bracht hij een uitgeklede versie uit, alleen voor piano en zang, waardoor de poëtische kern van het nummer nog duidelijker naar voren kwam. En het live-duet met Elisa bewees hoezeer het nummer mensen raakt: wat begon als een enkele concertavond, groeide uit tot een veel gedeeld, gevierd moment.
Conclusie
«Poetica» is Cesare Cremonini’s bekentenis dat de mooiste poëzie schuilt in het eenvoudige mens-zijn – in een hand die in het donker een andere zoekt. Een prachtige melodie, oprechte emotie en een hymne-achtige finale maken van dit nummer een moderne klassieker van de Italiaanse pop. Meer grote Italiaanse nummers en hun verhalen vind je in onze Muziekrubriek.
