Na 672 dagen oorlog in het Midden-Oosten heeft de Israëlische regering besloten tot een dramatische escalatie, die scherpe reacties uitlokt in binnen- en buitenland. In een marathonvergadering van meer dan tien uur gaf het oorlogskabinet van premier Benjamin Netanyahu het startsein voor een plan om Gaza City te bezetten. Deze beslissing leidde onmiddellijk tot protesten van de gegijzelde families, een waarschuwing van het eigen leger en een onmiddellijke stopzetting van de Duitse wapenexport.
Het plan voorziet in de evacuatie van de ongeveer 800.000 burgers die nog in Gaza Stad wonen naar vluchtelingenkampen tegen 7 oktober 2025 - de tweede verjaardag van het bloedbad van Hamas. Het Israëlische leger (IDF) zal dan een grondoffensief lanceren om de resterende Hamas-strijders te verpletteren.
Het plan stuitte echter op massaal verzet vanuit de eigen gelederen. IDF stafchef Eyal Zamir verwierp het voorstel fel tijdens de vergadering. Volgens Israëlische media waarschuwde hij dat de levens van de ongeveer 20 mensen die nog steeds gevangen zitten in gevaar zouden komen, dat de troepen uitgeput waren en dat er geen humanitaire oplossing was voor de ontheemding van bijna een miljoen mensen. Hij schatte dat de operatie twee jaar zou duren. Zijn alternatieve, minder radicale plan werd echter verworpen door de politieke leiding.
Hamas beschreef het plan als een „oorlogsmisdaad“ en verklaarde ondubbelzinnig dat een uitbreiding van de agressie zou betekenen dat „de gijzelaars worden opgeofferd“. De families van de ontvoerden protesteerden ook opnieuw in Tel Aviv en beschuldigden de regering ervan het leven van hun geliefden te riskeren voor een militair doel dat de gijzelaars niet zou bevrijden.
De internationale reactie was net zo duidelijk. De Verenigde Naties riepen op tot een onmiddellijke stopzetting van het project. In een belangrijke stap kondigde de Duitse regering onder bondskanselier Merz aan dat het de export van wapens die in Gaza gebruikt zouden kunnen worden met onmiddellijke ingang zou opschorten.
Netanyahu verdedigde het plan en legde uit dat de operatie op elk moment kon worden stopgezet als Hamas aan de eisen van Israël zou voldoen. Na de verovering wilde hij de controle overdragen aan „Arabische krachten”. Met het oog op de wijdverspreide weerstand van het leger, de bondgenoten en de eigen bevolking stevent Israël echter af op een confrontatiekoers met onvoorspelbare gevolgen voor de hele regio.
