Bologna - Het is het bewijs van een gouden tijdperk in het Italiaanse tennis. Waar veel critici vooraf aan twijfelden, werd zondagavond laat in de Unipol Arena glorieus werkelijkheid. Het Italiaanse nationale team heeft de Davis Cup verdedigd - voor de vierde keer in de geschiedenis en voor de derde keer op rij na 2023 en 2024.
De druk op het team was enorm. Na de afzegging van nummer twee van de wereld Jannik Sinner en de afwezigheid van Lorenzo Musetti (ATP 9) zagen de Azzurri er op papier kwetsbaar uit. Sinner kreeg echter gelijk met zijn voorspelling dat Italië een „ongelooflijk sterk team“ had, zelfs zonder hem. In de finale tegen Spanje lieten de gastheren niets aan het toeval over en maakten ze het beslissende dubbelspel overbodig met twee overwinningen in het enkelspel.
Berrettini's routine en Cobolli's heldenreis
Matteo Berrettini legde de basis voor de triomf. De Romein, momenteel nummer 56 van de wereld, toonde al zijn klasse tegen de Spanjaard Pablo Carreno Busta (ATP 89). Berrettini domineerde de wedstrijd met een bevelend optreden en sterke zenuwen in zijn service. Hij won met 6:3 en 6:4 om de druk van de schouders van zijn teamgenoot Flavio Cobolli te halen, die vervolgens voor het emotionele hoogtepunt van het toernooi zorgde.
Cobolli (ATP 22), die al indruk had gemaakt in de halve finales, leverde een echte thriller af tegen Jaume Munar. Na in de eerste ronde een duidelijke 1:6 set te hebben verloren, leek de droom even te wankelen. Maar de 23-jarige knokte zich terug in een ketel in Bologna, won de tweede set in een tiebreak en versloeg de Spanjaard met 7:5 in de beslissende set. „Dit is de beste dag van mijn leven,“ jubelde de matchwinner, die de „salad bowl“ triomf perfect maakte. Het dubbelspel werd niet meer gespeeld toen de stand 2:0 was.
Felicitaties van Meloni en Mattarella
De overwinning maakte het hele land enthousiast. Premier Giorgia Meloni feliciteerde het team meteen met Platform X en prees hun „vastberadenheid, talent en hart“. President Sergio Mattarella stuurde ook zijn felicitaties en nodigde de zegevierende atleten, waaronder aanvoerder Filippo Volandri en het dubbelteam van Bolelli/Vavassori, uit voor een receptie in het Quirinal Palace.
Deze overwinning is meer dan alleen een titel; het is een statement van de breedte van de Italiaanse topsport. Terwijl Sinner in voorgaande jaren bijna eigenhandig de punten scoorde, was het dit keer een collectieve inspanning die Italië eindelijk vestigde als wereldmacht in het tennis.
