Sanremo - Het is een overwinning voor de geschiedenisboeken: regerend wereldkampioen Tadej Pogacar heeft voor het eerst in zijn carrière de voorjaarsklassieker Milano-Sanremo gewonnen. Ondanks een zware valpartij zegevierde de Sloveen na 6:35:49 uur in een spannende sprint tegen Tom Pidcock uit Groot-Brittannië.
Dramatische inhaalrace in de regenboogtrui
De rit van de uitzonderlijke atleet leek op een heldenverhaal dat geschikt was voor een film. In Imperia kwam Pogacar buiten zijn schuld ten val. Met een gescheurde regenboogtrui, bloedende schaafwonden aan zijn linkerkant en een halve minuut achterstand leek de droom van de overwinning voorbij. Maar Pogacar vocht zich terug in het peloton tot aan de voet van de Cipressa. Aan het begin van de Poggio schudde hij eindelijk zijn rivaal Mathieu van der Poel van zich af. Filippo Ganna probeerde ook stand te houden, maar hij miste de nodige kracht. Alleen Tom Pidcock kon de aanval van de wereldkampioen volgen.
Pogacar bewees uiteindelijk zijn kwaliteiten op het rechte stuk en verzekerde zich van de overwinning met een halve fietslengte. „Na de crash dacht ik even dat het voorbij was,“ gaf een dolgelukkige Pogacar na afloop toe. „Zonder mijn team had ik het nooit gered.“ Hij benadrukte ook dat hij zelden deelneemt aan sprints met twee renners en dat hij veel respect had voor de snelheid van Pidcock.
Van Aert op het podium, Vedrame beste Italiaan
Achter het leidende duo verzekerde Wout van Aert, die na de afdaling van de Poggio was weggereden uit de achtervolgende groep, zich van de derde plaats. Mads Pedersen volgde op de vierde plaats. De beste Italiaan was Andrea Vedrame, die als zesde over de finish kwam.
Voor Pogacar markeert deze triomf weer een enorme mijlpaal: met elf Monument overwinningen, vier Tour de France overwinningen, een Giro succes en twee opeenvolgende wereldkampioenschap titels heeft hij zijn status als een uitzonderlijke atleet onderstreept. De Sloveen is momenteel houder van vier van de laatste vijf Monumentenklassiekers. In de ogen van veel experts is er sinds de tijden van Coppi en Merckx geen vergelijkbare renner meer geweest.
