Costa dei Trabocchi: 7 hoogtepunten en geheime tips aan de Adriatische Zee

Costa dei Trabocchi – de Costa dei Trabocchi is een ongeveer 70 kilometer lang kustgedeelte in de provincie Chieti, waar 32 houten vissersconstructies die op palen boven de zee uitsteken. Tussen Francavilla al Mare en San Salvo loopt een autovrij fietspad over het oude spoortraject langs de Adriatische Zee. Zwemmen, fietsen en dineren boven het water kun je hier op één dag combineren.

Deze kust is geen tweede Amalfi. Het is er rustiger, goedkoper en duidelijk minder ontwikkeld. Juist dat maakt het interessant voor iedereen die Italië wil ontdekken zonder toeristenbussen. We laten je de zeven hoogtepunten, wat ze kosten, waar je echt lekker kunt eten, wanneer het druk wordt – en welke delen in de zomer van 2026 afgesloten zijn.

Waarom is de Costa dei Trabocchi een bezoek waard?

Omdat ze een bouwvorm heeft behouden die verder bijna nergens meer voorkomt. Een trabocco is een platform op ingehekte palen, van waaruit lange armen een net van meer dan 270 vierkante meter in het water laten zakken. De visser hoefde daarvoor nooit de open zee op te gaan – een voordeel aan een kust waar het weer snel omslaat. De eerste installaties zijn bedoeld voor de Het jaar 1627 is aangetoond dat ze sinds de jaren ’70 worden gebruikt met afgedankte spoorrails versterkt.

Gabriele D’Annunzio, die hier de zomer van 1889 doorbracht, beschreef een van deze bouwwerken als een „grote vismachine van met elkaar verweven boomstammen, planken en touwen“. Die beschrijving geeft het beter weer dan welke foto dan ook: die dingen zien eruit als aangespoelde insecten. Wie de Vissershutten bij Cesenatico wie dit kent, herkent het principe – de variant uit de Abruzzen is echter aanzienlijk groter en steekt verder uit.

Daarnaast is er nog een tweede reden, die van recentere datum is. Omdat de spoorlijn in 2005 naar het binnenland is verlegd, ligt er tegenwoordig een autovrij tracé direct aan het water. De route loopt door gerenoveerde tunnels, langs baaien en dwars door het Trabocchi-landschap. Voor de Abruzzen, die anders vooral bekend staan om hun bergen en nationale parken, is dit een ongewoon aanbod.

Welke 7 hoogtepunten mag je niet missen aan de Costa dei Trabocchi?

Deze zeven bestemmingen beslaan de kust van noord naar zuid en kunnen goed over twee tot drie dagen worden verdeeld. Ze liggen allemaal op maximaal een uur rijden van elkaar.

1. Trabocco Turchino bij San Vito Chietino

De Trabocco Turchino is de beroemdste van de kust en de enige die je van binnen kunt bekijken zonder iets van de kaart te bestellen. De gemeente San Vito Chietino heeft hem Gekocht in 1981 en is bewust niet omgebouwd tot restaurant. Het staat op de monumentenlijst en diende voor D’Annunzio als decor voor zijn roman „Il trionfo della morte“.

Je kunt het alleen onder begeleiding van een gids bezichtigen: 10 euro voor volwassenen vanaf 15 jaar, 5 euro voor kinderen van 4 tot en met 14 jaar, gratis voor kinderen jonger dan drie jaar. De rondleiding duurt iets minder dan twee uur; het verzamelpunt is het Welcome Point aan de Via Lungomare Sud, Ericle d’Antoniola. Belangrijk: Er is nodig ten minste zes deelnemers, anders gaat de rondleiding niet door – dus schrijf je op tijd in. In de zomer van 2026 is er bovendien een aperitief bij zonsondergang, van 26 juni tot en met 28 augustus tussen 18.00 en 21.00 uur.

Onze mening: als je alleen de binnenkant van een trabocco wilt zien, kies dan voor deze. Het uitzicht vanaf het Belvedere erboven is gratis en bijna net zo mooi.

2. De Via Verde dei Trabocchi

De Via Verde dei Trabocchi is het fietspad op het voormalige spoortracé en de eigenlijke reden waarom deze kust de laatste jaren opnieuw wordt ontdekt. Het belangrijkste deel is 42 kilometer van Ortona Lido tot Marina di Vasto. Als je de officiële kustroute van Francavilla al Mare tot San Salvo Marina meetelt, kom je uit op 64,5 kilometer door negen gemeenten.

Het parcours is vrijwel vlak, bestaat uit 52 kilometer geasfalteerde weg en is toegankelijk voor fietsers en voetgangers. Het gebruik is gratis. Een audiogids in de app izi.TRAVEL legt voor 2,49 euro uit wat je op dat moment passeert. Er zijn verhuurpunten in Ortona, San Vito Chietino, Fossacesia, Torino di Sangro en Vasto; de aanbieders geven de prijzen meestal pas telefonisch door.

Maar één ding blijft een feit: De Via Verde 2026 is niet over de gehele lengte berijdbaar. Tussen Mottagrossa en bij de monding van de Sinello bij Punta Aderci is de weg sinds een aardverschuiving in maart 2025 afgesloten; de omleiding is ongeveer zeven kilometer lang. Bij Lago Dragoni Door de kusterosie word je gedwongen om ongeveer twee kilometer over de SS16 te rijden. Je rijdt dit stuk echt ontspannen Van Ortona naar Torino di Sangro, ruim 21 kilometer met rustplaatsen en strandtoegangen.

3. Abdij van San Giovanni in Venere in Fossacesia

De Klooster van San Giovanni in Venere Het torent 107 meter boven de Golf uit en is het meest indrukwekkende bouwwerk aan de kust. Benedictijnen bouwden het op de overblijfselen van een Venustempel, vandaar de ongebruikelijke naam. De abdij werd in 1015 gesticht door Trasmondo II, graaf van Chieti; het huidige gebouw werd vanaf 1165 opgetrokken.

De toegang is gratis. In juli en augustus is het complex op werkdagen geopend van 8.30 tot 22.00 uur, en op zon- en feestdagen vanaf 8.00 uur – wat ongewoon lang is voor een Italiaanse kerk. Tijdens de kerkdiensten zijn de basiliek, de crypte en het kloostergang niet toegankelijk voor bezoekers; rondleidingen vinden alleen plaats na telefonische reservering.

Dat moet je eens bekijken Portalen van de maan, het marmeren maanportaal: tijdens de zomerzonnewende schijnt het licht van de ondergaande zon tot in de crypte. Daar staan nog zuilen van de antieke tempel, aangevuld met fresco’s uit de late 12e en 13e eeuw. De kruisgang met zijn 68 zuiltjes is gedeeltelijk gereconstrueerd, maar oogt harmonieus. Sinds 1954 worden Passionisten de abdij.

4. Natuurreservaat Punta Aderci bij Vasto

De Regionaal natuurreservaat Punta Aderci is met 285 hectare het eerste kustbeschermingsgebied van de Abruzzen, opgericht in 1998. Het strekt zich uit vanaf het strand Punta Penna tot aan de monding van de Sinello. Vanaf de 26 meter hoge kaap kun je bij helder weer tot aan de Gran Sasso en de Maiella kijken.

De stranden zijn allemaal vrij en onbebouwd: het lange zandstrand van Punta Penna, de kiezelstranden Spiaggia dei Libertini en Mottagrossa en de kleine baai aan de andere kant van de kaap. Naar de Libertini leidt een trap van ongeveer 80 treden naar beneden. Sinds het seizoen 2026 kost dat Parkeren: 1 euro per uur of 5 euro per dag; van 1 juli tot en met 30 augustus rijdt er overdag om de tien minuten een pendelbus tussen de parkeerplaats en het strand.

Honden zijn alleen toegestaan op het strand van Mottagrossa; in de rest van het reservaat geldt een aanlijnplicht. Vuur maken en offroad rijden zijn verboden. Het panoramapad over het oude spoortracé is De weg richting Sinello blijft afgesloten – plan de terugweg dienovereenkomstig.

5. Ortona met het Castello Aragonese en de Passeggiata Orientale

Ortona is de grootste stad aan de kust en de enige met een station vlak bij de stad. De Castello Aragonese uit 1452 staat op de klif boven de haven en is een ruïne met een rijke geschiedenis: in 1943 werd het in de Slag om Ortona gebombardeerd; in 1946 gleed het deel aan de hellingzijde weg en nam een van de vier torens mee. Drie staan nog overeind; sinds 2009 is het complex weer toegankelijk. Binnen vind je geen museumrondleiding, maar een tuin en een uitzicht.

Vlak daarnaast begint de Passeggiata Orientale, een promenade met een witte marmeren balustrade uit de 19e eeuw. Bij helder weer reikt het uitzicht tot aan de Tremiti-eilanden. In de Basiliek van Sint-Thomas de Apostel liggen al sinds 6 september 1258 de relikwieën van de apostel Thomas, die een inwoner van Ortona met drie galeien van het eiland Chios heeft gehaald. De crypte onder het hoofdaltaar is toegankelijk, maar de parochie publiceert alleen de misuren – het loont de moeite om van tevoren even te bellen.

Ongeveer vijf kilometer ten zuiden ligt de Canadese oorlogsbegraafplaats aan de Moro-rivier met 1.615 graven, waarvan 1.375 Canadese. Het is altijd open en een van de rustigste plekken van de hele kust.

6. De oude binnenstad van Vasto

Vasto is met ongeveer 41.000 inwoners de meest stedelijke plaats aan de kust en ligt 143 meter boven zeeniveau. Het hart van de stad is de Palazzo d’Avalos uit de tweede helft van de 16e eeuw, gebouwd na de verwoesting van het vorige gebouw tijdens de Turkse inval in 1566. Tegenwoordig herbergt het vier musea: Archeologie, de Pinakotheek met werken van de schildersfamilie Palizzi, hedendaagse kunst en een kostuummuseum. Het Een combiticket kost 6 euro, van 1 juli tot en met 31 augustus is het dagelijks geopend van 10.00 tot 13.00 uur en van 18.00 tot 24.00 uur.

Vanuit de tuin van het paleis loopt de Loggia Amblingh als een zwevende balkonweg langs de rand van de oude stad, uitkijkend over olijf- en sinaasappelboomgaarden. De weg is vernoemd naar een inwoner van Graz die aan het begin van de 18e eeuw secretaris van de familie d’Avalo was. De Castello Caldoresco op Corso Garibaldi maakt van buitenaf indruk met zijn bastions – van binnen is het niet te bezichtigen, het is in particulier bezit.

Ten noorden van de stad staat de De 70 meter hoge vuurtoren van Punta Penna, na de Lanterna van Genua de op één na hoogste van Italië. Hij werd in 1944 verwoest en in 1948 opnieuw ingewijd. Hij is bemand en in gebruik; een rondleiding binnen is alleen mogelijk tijdens zeldzame speciale openstellingen.

7. Een diner op een trabocco

Ongeveer de helft van de 32 trabocchi wordt tegenwoordig als restaurant geëxploiteerd, en dat is de echte trekpleister van de kust. Je zit op houten planken boven het water, onder je hangen de netten, en er wordt een Vast menu uit wat er vanochtend op internet stond. Er zijn meestal geen alternatieven voor de kaart.

Huizen waarvan de aanwezigheid betrouwbaar is aangetoond, zijn Trabocco Punta Cavalluccio en Sasso della Cajana in Rocca San Giovanni, Trabocco Valle Grotte in San Vito Chietino, Pesce Palombo en Punta Rocciosa in Fossacesia en Cungarelle in Vasto. Bij Cavalluccio kost het menu 70 euro per persoon, exclusief wijn; Punta Rocciosa kostte laatst 60 euro en heeft slechts 35 couverts.

Er zijn twee dingen die je moet weten. Ten eerste: Zonder reservering lukt het helemaal niet. Er is maar weinig plaats; op verschillende websites staat uitdrukkelijk „prenotazione obbligatoria“. In het hoogseizoen moet je drie tot vier weken van tevoren reserveren. Ten tweede: maar heel weinig restaurants vermelden hun prijzen online – vraag telefonisch om bevestiging van de prijs van het menu, anders komt de rekening als een verrassing.

Welke bezienswaardigheden zijn nog meer de moeite waard?

De De beproevingen van Job Ten zuiden van Ortona ligt een baai met witte kiezelstenen onder een begroeide steile kust, die sinds 2007 als een 35 hectare groot natuurreservaat wordt beschermd. Een houten trap met ongeveer 190 treden leidt naar beneden; deze is sinds juni 2026 gerenoveerd en weer volledig bruikbaar. De baai draagt in 2026 de Blauwe vlag.

Rocca San Giovanni is de enige plek aan de kust die tot de De beste Borghi van Italië behoort tot de officieel mooiste dorpen van Italië. In de historische kern wonen nog maar ongeveer 470 mensen. Bezienswaardig zijn de romaanse Kerk van San Matteo en de middeleeuwse toren met uitzicht op het gehucht Vallevò.

Met Torino di Sangro beschermt de Riserva Lecceta een steeneikenbos van 175 hectare direct achter de kust – het wapendier is de Griekse landschildpad. In Casalbordino daar staat Heiligdom van de Madonna dei Miracoli, sinds 2010 een basilica minor, met een koepel van 37 meter hoog; het Lido ervoor herbergt een van de laatste intacte duinsystemen van de kust van de Abruzzen.

De Eremo Dannunziano Bij San Vito Chietino staat geen kluizenaarshuis, maar een 19e-eeuwse boerderij waar D’Annunzio de zomer van 1889 samen met Barbara Leoni doorbracht. Het is in particulier bezit en wordt als huismuseum beheerd, de De openingstijden zijn tegenstrijdig – vraag het even na bij het gemeentehuis van San Vito Chietino voordat je erheen gaat.

Welke musea zijn een bezoek waard?

Het aantal musea is overzichtelijk. Het belangrijkste museum is het eerder genoemde Palazzo d’Avalos in Vasto, met zijn vier collecties, voor een uniform ticket van 6 euro.

De Museum van de Slag bij Ortona in het complex Sant’Anna aan de Corso Garibaldi toont zo’n 1.000 voorwerpen over de slag van 1943 en is de 1.314 burgerslachtoffers gewijd. Let op: het Ministerie van Cultuur vermeldt dat het gebouw „tijdelijk gesloten is wegens restauratiewerkzaamheden“, terwijl de gemeente nog steeds openingstijden vermeldt. Bel even voordat je langskomt, anders sta je voor een gesloten deur.

Wie geïnteresseerd is in de trabocchi zelf, zal de educatieve installaties leerzamer vinden dan welk museum dan ook: Punta Tufano in Rocca San Giovanni organiseert rondleidingen door het bouwwerk voor groepen vanaf tien personen voor 3 tot 5 euro, Punta le Morge Bij Torino di Sangro wordt het gerund door een vereniging en kost het 2 tot 3 euro per persoon. Beide zijn geen restaurants voor individuele gasten.

Wat kosten de bezienswaardigheden aan de Costa dei Trabocchi?

Niet veel, vergeleken met de kusten verder naar het noorden. Het duurste onderdeel is niet de toegangsprijs, maar het eten. Een dagje met fietspad, abdij en strand kost minder dan een restaurantbezoek 10 euro per persoon uit.

De Abbazia di San Giovanni in Venere, alle stranden van het natuurreservaat Punta Aderci, Ripari di Giobbe, het Castello Aragonese in Ortona, de Passeggiata Orientale, de Loggia Amblingh en de Moro River Canadian War Cemetery zijn gratis toegankelijk.

De aanbieders aan de kust maken de prijzen voor fietsverhuur doorgaans niet openbaar. Ga uit van de gebruikelijke Italiaanse tarieven en vraag het even telefonisch na, vooral als je een E-bike die je voor het hele traject nodig hebt.

Hoe kom je bij de Costa dei Trabocchi?

Het gemakkelijkst is om met de auto of het vliegtuig naar Pescara te reizen en daar een huurauto te huren. De Luchthaven Abruzzo in Pescara ligt op ongeveer vier kilometer van het stadscentrum en is de dichtstbijzijnde luchthaven. Vanuit het Duitstalige gebied vliegt Ryanair vanaf Memmingen vanuit direct naar; de overige verbindingen die in omloop zijn, moet je zelf controleren voordat je boekt.

Van de luchthaven naar het centrum brengt je de Pescara Airlink, een gecombineerde bus- en treinverbinding zonder tussenstops. De busrit kost 1,40 euro en duurt maximaal 25 minuten. Op het station Pescara Centrale stap je over op de regionale treinen richting het zuiden.

Met de trein bereik je de kust via de door Trenitalia zo genoemde „Trabocchi Line“ tussen Pescara Centrale en Termoli. De haltes heten Francavilla al Mare, Ortona, San Vito-Lanciano, Fossacesia-Torino di Sangro, Casalbordino-Pollutri en Vasto-San Salvo. Alleen Ortona ligt nog dicht bij de stad, direct aan de ingang van de haven. Alle andere stations zijn in 2005 aangelegd toen de spoorlijn naar het binnenland werd verlegd en liggen drie tot vijf kilometer buiten de stad.

Als je met de auto komt, kun je gebruikmaken van de A14. Van noord naar zuid kun je gebruikmaken van de afritten Pescara Sud–Francavilla al Mare, Ortona, Lanciano, Val di Sangro, Vasto Nord–Casalbordino en Vasto Sud–San Salvo. De SS16 Adriatica loopt over lange stukken vlak langs de kust en is de mooiere, maar langzamere variant. Je hoeft niet bang te zijn voor een ZTL zoals in grote steden, maar wel voor volle parkeerplaatsen in augustus.

Hoe verplaats je je van de ene plaats naar de andere?

Het beste is om de fiets te nemen, en als tweede optie de trein. Er is weliswaar openbaar busvervoer langs de kust, maar dat is schaars en varieert per seizoen.

De Combinatie van streektrein en fiets werkt aan deze kust beter dan elders in Italië, omdat de Via Verde de stations met elkaar verbindt. Je neemt bijvoorbeeld de trein naar Ortona, huurt daar een fiets en fietst de 21 goed aangelegde kilometer naar Torino di Sangro. Er zijn verhuurpunten in Ortona, San Vito Chietino, Fossacesia, Torino di Sangro en Vasto, waarvan een aantal direct aan het traject ligt.

De regionale exploitant TUA verzorgt het busvervoer naar de kustplaatsen; de tarieven worden door de regio vastgesteld. Dienstregelingen en haltes veranderen per seizoen – de routezoeker van de vervoerder is betrouwbaarder dan welk mededelingenbord dan ook. In Vasto brengt lijn 3 je naar het natuurreservaat Punta Aderci; in het hoogseizoen wordt deze aangevuld met een pendeldienst van de parkeerplaats naar het strand. Wie de hele kust wil zien, kan echter nauwelijks zonder auto of e-bike.

Wat moet je zeker eens proeven aan de Costa dei Trabocchi?

De bevoegde rechtbank heet brodetto alla vastese en onderscheidt zich van elke andere Adriatische vissoep door het feit dat niet erin gaat. Geen soffritto, geen water, geen bouillon, geen azijn, nooit aardappelen. Er wordt gekookt in de Terracotta-pot, de vis blijft heel. Daarbij komen rijpe tomaten, zoete paprika, peperoncino, peterselie, knoflook en olijfolie. Er moeten ten minste zes soorten rotsvissen uit de zee tussen Ortona en Vasto worden gebruikt: draakvis, pieterman, gromvis, rode mul, inktvis en zeesprinkhaan. Het brood wordt geroosterd en ernaast geserveerd, de pasta wordt apart gekookt en pas aan tafel met de bouillon gemengd.

Uit het achterland komt de ventricina uit de Vastese, een grove rauwe worst van hoogwaardige varkensdelen, die als Slow Food-Presidio is beschermd. Het gebied ligt tussen de rivieren Trigno en Osento en omvat ongeveer 30 gemeenten. Chemische conserveermiddelen zijn verboden en het voer voor de dieren moet GGO-vrij zijn.

Wat wijn betreft, bevind je je in de provincie Chieti, in het hart van de wijnbouw in de Abruzzen. Naast de alomtegenwoordige Montepulciano d'Abruzzo is het inheemse witte druivenras de moeite waard Cococciola, die bijna uitsluitend hier groeit en een uitgesproken zuur karakter heeft. Een bijzonderheid is Tullum DOCG: Het teeltgebied omvat uitsluitend de gemeente Tollo in het achterland en is daarmee een van de kleinste DOCG-gebieden van Italië. Bij olijfolie let je op de DOP Colline Teatine met de toevoegingen „Frentano“ of „Vastese“.

Zoetigheden komen uit het binnenland: De sise delle monache In Guardiagrele bedacht een banketbakker genaamd Giuseppe Palmerio in 1884 een gebakje bestaande uit twee lagen biscuit met banketbakkersroom, gevormd als drie heuveltjes.

Waar kun je het beste eten aan de Costa dei Trabocchi?

Je hebt twee mogelijkheden: de belevenis op een trabocco of de degelijke keuken in de oude stadscentra. Voor de eerste betaal je aanzienlijk meer, voor de tweede krijg je vaak de betere vis. Deze vijf adresjes aan wal worden momenteel goed beoordeeld en zijn in 2026 aantoonbaar nog in bedrijf.

Op de trabocchi zelf zijn Punta Cavalluccio en Sasso della Cajana in Rocca San Giovanni en Valle Grotte in San Vito Chietino het best gedocumenteerd. Valle Grotte is de enige met een eigen bewaakte parkeerplaats – aan deze kust is dat een belangrijk pluspunt. Het seizoen loopt bij de meeste van april tot oktober.

Nog een opmerking: het vroegere resort Villa Vignola Bij Vasto zijn het hotel en het restaurant sinds 2025 definitief gesloten. Oudere aanbevelingen op internet leiden daar nergens meer naartoe.

De aanbevelingen voor restaurants en hotels zijn gebaseerd op actuele beoordelingen en marktonderzoek (stand: augustus 2026) en vormen geen betaalde reclame.

Waar kun je het beste overnachten aan de Costa dei Trabocchi?

De vuistregel: Vasto Marina voor een strandvakantie met voorzieningen, Ortona voor wie zonder auto komt, San Vito Chietino en Fossacesia vanwege de nabijheid van de trabocchi en de Via Verde. Wie gaat fietsen, moet letten op huizen met een fietsenstalling en fietsverhuur – daar zijn er hier opvallend veel van.

Als je in augustus komt, reserveer dan uiterlijk in mei. De huisjes zijn klein en vanaf Ferragosto is de kust volgeboekt.

Wat is de beste reistijd voor de Costa dei Trabocchi?

Voor fietsen en cultuur mei tot juni en september tot begin oktober, om in juli en augustus te zwemmen. Het oude spoortracé ligt grotendeels in de volle zon, en met gemiddelde maximumtemperaturen van 28 graden in juli wordt het ’s middags een ware kwelling.

Het water van de Adriatische Zee stroomt hier in de Augustus: gemiddeld 26,7 graden en is daarmee het warmst; in juli is de temperatuur 26,2 graden, in juni 23,2. Het zwemseizoen loopt praktisch van juni tot oktober, want ook in oktober is het water nog zo’n 20 graden. Reddingszwemmers zijn van 1 juni tot en met 13 september in dienst op de bewaakte stranden.

Het hoogseizoen is af te lezen aan de prijslijsten: het loopt van 18 juli tot en met 23 augustus, met een piek rond Ferragosto op 15 augustus. Vanaf 23 augustus dalen de kamerprijzen merkbaar; vanaf de eerste week van september liggen ze weer op het niveau van het laagseizoen. Wie in mei komt, heeft vijf regendagen en 11,5 zonuren per dag – voor de Via Verde de beste combinatie. De natste maanden zijn november tot en met januari.

Welke feesten en vieringen moet je inplannen?

Het grootste religieuze feest is het Perdono van Ortona rondom de apostel Thomas, jaarlijks op de eerste zondag van mei, met de historische optocht van de Zilveren Sleutels en een vuurwerk bij het Castello Aragonese. Sixtus IV verplaatste het feest speciaal naar deze datum vanwege de grote toeloop van pelgrims.

In Casalbordino vindt plaats van 10 tot en met 12 juni de Madonna dei Miracoli gevierd, ter herdenking van een Mariaverschijning op 11 juni 1576. Slow Food Abruzzo organiseert begin juni in Vasto de dagen Brodetto & bijgerechten, waar verschillende restaurants de vissoep volgens de traditie bereiden – controleer van tevoren de datum voor 2026.

De maand met de hoogste dichtheid is augustus in Vasto. Voor 2026 staan de Sagra della Ventricina op 25 en 26 juli, de Festa del Ritorno op 2 augustus, Sagne e Fasciule op 9 en 10 augustus, de Sagra delle Campanelle di San Rocco op 16 augustus en de historische Rievocazione del Toson d’Oro op 22 en 23 augustus. Van 1 tot en met 12 augustus spelen in de Giardini Napoletani van het Palazzo d’Avalos dagelijks om middernacht de Middernachtconcerten. De Sagra del Pesce vindt plaats op 4 en 5 september.

Laten we eerlijk zijn: deze data vallen precies in de periode waarin het aan de kust sowieso druk is. Wie op zoek is naar rust, vermijdt Vasto tussen 10 en 20 augustus. Een voorproefje van de Abruzzese feestcultuur, weg van de kust, is het Slangenfeest van Cocullo in het binnenland.

Wat je moet weten over de Costa dei Trabocchi

Deze kust ondergaat grote veranderingen, en dat gaat deels ten koste van de bezoekers. Vijf dingen die je moet weten voordat je op reis gaat.

• De erosie is een feit: Op 6 april 2026 stortte het monumentale Trabocco Canale bij Vasto volledig, een van de laatste waar nog gevist werd. Bij Punta le Morge is het strand sinds februari 2026 vrijwel verdwenen. De regio heeft beschermingsmaatregelen ter waarde van 2,56 miljoen euro goedgekeurd, maar die zijn nog nauwelijks zichtbaar.
• De Via Verde heeft hiaten: Het traject bij Punta Aderci is sinds maart 2025 afgesloten; het gat werd weliswaar in juli 2026 gedempt, maar er bleef een tweede afsluiting bestaan. Houd rekening met omleidingen van twee tot zeven kilometer, deels via de SS16 zonder vluchtstrook.
• Reserveren is verplicht, geen aanbeveling: De Trabocco-restaurants hebben soms slechts 35 zitplaatsen en serveren vaste menu’s. Spontaan langskomen is niet mogelijk, en wie allergieën heeft of vegetarisch eet, moet dit bij het reserveren aangeven.
• Veel stranden bestaan uit kiezels, niet uit zand: Fossacesia Marina, Punta le Morge, Mottagrossa, het Spiaggia dei Libertini en de Ripari di Giobbe bestaan uit kiezelstenen. Zand vind je in Punta Penna, Vasto Marina en aan het Lido di Casalbordino. Stevige badschoenen zijn hier geen overbodige luxe.
• De openingstijden zijn onbetrouwbaar: Bij het Museo della Battaglia in Ortona spreken het ministerie en de gemeente elkaar tegen, over het Eremo Dannunziano doen drie verschillende gegevens de ronde, en voor het Castello Aragonese zijn er geen betrouwbare openingstijden gepubliceerd. Even van tevoren bellen bespaart je een rit voor niets.

Voor wie is de Costa dei Trabocchi de moeite waard?

Fietser Hier vind je het beste aanbod van de hele Adriatische kust: een vrijwel vlak, autovrij parcours direct aan het water, met verhuurpunten en fietsvriendelijke hotels langs de route. Als je rekening houdt met de tussenstops, kun je drie tot vier zeer ontspannen dagen beleven.

Fijnproevers ontdekken een keuken die nog niet is aangepast aan de smaak van toeristen. De brodetto alla vastese is een authentiek regionaal gerecht met vaste regels, de wijnen uit de provincie Chieti worden onderschat, en een avond op een trabocco is een ervaring die je nergens anders vindt.

Natuurliefhebbers We bezoeken de Riserva Punta Aderci, de Lecceta bij Torino di Sangro en de duinen van Casalbordino. Drie beschermde gebieden langs een kustlijn van 70 kilometer vormen voor Italië een opmerkelijke dichtheid.

Gezinnen met kleine kinderen moeten even goed kijken. Veel stranden bestaan uit kiezels, de toegangen tot de mooiste baaien lopen via trappen en de trabocco-restaurants zijn niet erg geschikt voor kinderen. Vasto Marina en Lido di Casalbordino zijn de meest gezinsvriendelijke stukken strand.

Waar is er ’s avonds iets te beleven aan de Costa dei Trabocchi?

Niet zo veel – en dat meen ik oprecht. Wie op zoek is naar clubs, is bij de Palmenriviera verder naar het noorden is men beter af.

De levendigste wijk is de Oude binnenstad van Vasto rondom de Piazza Rossetti en de Corso Garibaldi. Hier vind je tal van bars en wijnbars; in augustus worden er ’s avonds concerten gegeven in de tuinen van het Palazzo d’Avalos. Beneden aan het water heeft Vasto Marina de klassieke strandboulevard met aperitiefbars en cafés die tot laat open blijven.

Francavilla al Mare In het noorden is dit de tweede plaats waar het in de zomer echt bruist, al was het maar vanwege de nabijheid van Pescara. In Ortona De avond speelt zich af op de Passeggiata Orientale en in de havenwijk, waar het rustiger is en meer authentiek aanvoelt. De kleine kustplaatsjes daartussen zijn na het avondeten stil – dat hoort er nu eenmaal bij.

Combineer de Costa dei Trabocchi met Pescara, de Maiella en Termoli

De kust is ideaal voor rondreizen, omdat ze ingeklemd ligt tussen de zee, de bergen en twee regio’s. In noordelijke richting is het vanaf Francavilla al Mare slechts enkele kilometers naar Pescara, de grootste stad van de Abruzzen met een lang zandstrand en de luchthaven als handig aankomst- of vertrekpunt.

Naar het westen loopt het land steil omhoog. Binnen ruim een uur ben je in de Nationaal Park Maiella en in de bergdorpen van de provincie Chieti. Wie verder rijdt, komt in de provincie L’Aquila met Scanno aan het hartvormige meer – Het contrast tussen Trabocchi ’s ochtends en het bergdorp ’s middags is een van de meest indrukwekkende ervaringen die de Abruzzen te bieden hebben.

In zuidelijke richting eindigt de Via Verde in San Salvo Marina, en daarachter begint Molise. Termoli met zijn ommuurde borgo op de landtong ligt op ruim een half uur rijden en is de veerhaven naar de Tremiti-eilanden. Wie de Adriatische Zee volledig wil bevaren: ten noorden van de Abruzzen grenzen de Marken aan, waar de Blauwe vlag op vergelijkbare wijze wordt toegekend.

Onze conclusie: een kust voor iedereen die Italië nog wil ontdekken

De Costa dei Trabocchi is het meest bijzondere stuk kust van de Adriatische Zee, omdat hier een ambacht zichtbaar bewaard is gebleven dat elders is verdwenen. De 32 houten constructies zijn geen decor, maar monumentale bouwwerken die door verenigingen worden beheerd en een stukje authentieke visserijgeschiedenis vertegenwoordigen. Daarnaast is er de Via Verde, een fietspad dat in deze vorm aan geen enkele andere Italiaanse kust te vinden is.

Qua prijs is het een van de meest betaalbare bestemmingen van Italië. De meeste bezienswaardigheden zijn gratis, het museumkaartje in Vasto kost 6 euro en een tweepersoonskamer in een driesterrenhotel aan de jachthaven kost zelfs in de eerste helft van augustus 146 euro. De enige dure post is het diner boven het water voor 60 tot 80 euro – en dat is een belevenis, geen maaltijd.

Wie hierheen rijdt, moet echter rekening houden met wegwerkzaamheden en afsluitingen en de openingstijden van tevoren telefonisch navragen. Als startpunt raden we drie dagen aan met Vasto of Fossacesia als uitvalsbasis: een dag fietsen, een dag Ortona en de abdij, een dag Punta Aderci en een trabocco-diner. Als je daarna meer van de regio wilt ontdekken, vind je in de Reisgids voor de Abruzzen daarnaast ook de bergen, nationale parken en bergdorpjes.

Prijzen, openingstijden en dienstregelingen kunnen veranderen — controleer de informatie vóór je reis op de officiële websites. Restaurant- en hotelaanbevelingen zijn redactioneel en gebaseerd op openbaar beschikbare beoordelingen.