Venetië – Het UNESCO-archief over de redding van Venetië na de Aqua Granda wordt digitaal ontsloten. De VN-cultuurorganisatie en de Fondazione Giorgio Cini willen de komende twee jaar stapsgewijs ongeveer 110.000 documenten, 6.000 foto's en ander audiovisueel materiaal toegankelijk maken. Aanleiding hiervoor is de 60e verjaardag van de verwoestende overstroming van 4 november 1966.
De collecties zijn vanuit het Venetiaanse UNESCO-kantoor overgebracht naar het digitale centrum van de stichting op het eiland San Giorgio Maggiore. Ze laten zien hoe staten, deskundigen en particuliere comités decennialang hebben samengewerkt aan het behoud van de lagune-stad. De geplande publicatie richt zich zowel op onderzoekers als op een breder publiek.
Het archief bevat documenten van de internationale UNESCO-campagne van 1966 tot 1992. Daarnaast zijn er documenten van het gezamenlijke programma van de organisatie en particuliere comités uit de periode 1992 tot 2015. De fotografische en audiovisuele collectie bestrijkt de periode van 1970 tot 2017. Daarmee reikt de collectie veel verder dan de directe gevolgen van de overstroming.
Hoe het UNESCO-archief in Venetië toegankelijk wordt
Voor het catalogiseren van de schriftelijke documenten wordt gebruikgemaakt van de archiefsoftware AtoM, waarvan de naam staat voor Access to Memory. Foto’s en audiovisueel materiaal zullen via het archiefplatform van de UNESCO toegankelijk worden gemaakt. Het digitaliseren en het beschrijven van de collecties vinden gelijktijdig plaats; er is niet aangekondigd dat alle documenten op de verjaardag volledig toegankelijk zullen zijn.
Aan het project werken ook vier jonge bursalen en studenten mee. De Fondazione Cini combineert de technische verwerking ervan met de opleiding van jonge wetenschappers. Een eerste online inventaris was al in 2024 opgesteld; nu zal het werk aan de omvangrijke collecties worden voortgezet.
Uit de documenten blijkt duidelijk welke restauraties en beschermingsmaatregelen het resultaat waren van internationale samenwerking. Voor wie zich verdiept in het cultureel erfgoed van Venetië, biedt dit inzicht in de beslissingen die ten grondslag liggen aan het behoud van de stad. In eerste instantie blijft verdere ontsluiting echter noodzakelijk: de aangekondigde hoeveelheden hebben betrekking op de projectvoorraad, niet op een reeds volledig beschikbare digitale collectie.
