Costa Smeralda: de 8 mooiste stranden, prijzen en hoe er te komen

Arzachena – Tussen Portisco en Liscia di Vacca ligt 55 kilometer kustlijn, die vóór 1962 nog helemaal niet als toeristische bestemming bestond. De Costa Smeralda is geen historisch landschap met een oude naam, maar een bouwproject: op 14 maart 1962 richtten zes mannen in Olbia de Consorzio Costa Smeralda, de vereniging van grondeigenaren, en legden vast hoe er op ongeveer 3.500 hectare macchia gebouwd mag worden. Het gebied strekt zich tot op de dag van vandaag uit over de twee gemeenten Arzachena en Olbia in het noordoosten van Sardinië.

Wat er van is geworden, ken je van foto’s: wit zand, graniet in alle tinten rood, water dat alle kleuren kan aannemen, van donkerblauw tot smaragdgroen. Wat je op de foto’s niet ziet, zijn de slagbomen ervoor. Bijna elk groot strand heeft een betaalde parkeerplaats; in het hoogseizoen sta je daar vanaf de late ochtend in de file, en de bus rijdt alleen van half juni tot half september.

In deze gids lees je welke acht stranden echt de moeite waard zijn, wat parkeren, de bus, toegangsprijzen en boottickets in 2026 kosten, hoe je er zonder huurauto kunt komen en wanneer je er beter niet heen kunt gaan.

De harde cijfers over de Costa Smeralda zijn opvallend zelden ergens gebundeld. Het Consorzio zelf spreekt van 55 kilometer kustlijn en ongeveer 3.500 hectare oppervlakte, de gemeente Arzachena publiceert elk voorjaar opnieuw haar parkeer- en bustarieven, en het archeologisch park in het achterland heeft een eigen prijslijst. Deze kaart vat samen wat je wilt weten voordat je boekt.

Waar ligt de Costa Smeralda precies?

De Costa Smeralda ligt in het noordoosten van Sardinië, in de Gallura – het door graniet gekenmerkte landschap tussen Olbia en de Straat van Bonifacio. Het Consorzio bepaalt zelf de grenzen: in het zuiden Portisco aan de Golf van Cugnana, in het noorden de baai van Liscia di Vacca. Daartussen ligt ongeveer 55 kilometer ruige kustlijn met tientallen baaien.

Administratief gezien is dit geen afzonderlijke eenheid. Het grotere, oostelijke deel met Porto Cervo, Baja Sardinia en de bekende stranden maken deel uit van de gemeente Arzachena, dat 13.456 inwoners telt en zich uitstrekt over 230,97 vierkante kilometer. Het westelijke deel met Porto Rotondo en Portisco behoort tot Olbia. Arzachena zelf ligt niet aan zee, maar een paar kilometer landinwaarts – daar bevinden zich het gemeentehuis, de weekmarkt en de supermarkten, die aan de kust niet in deze vorm te vinden zijn.

De plaatsnaam is overigens op twee manieren misleidend. De Costa Smeralda is noch een gemeente, noch een officieel in kaart gebrachte kustlijn: het is een privaatrechtelijke vereniging van grondeigenaren met een geregistreerd merk, en het Consorzio treedt ook op tegen andere kustgedeelten die de naam willen gebruiken. Voor jou als gast betekent dit vooral: een hotel „aan de Costa Smeralda“ kan best 20 kilometer verderop liggen. Controleer voor je boekt het adres op de kaart, niet alleen de naam in de brochure.

Waarom de kust eruitziet zoals hij eruitziet

Het gesteente van de Gallura bestaat uit graniet, en graniet verweert op een eigenzinnige manier. Wind en zout slijpen het tot afgeronde blokken die eruitzien alsof ze daar neergelegd zijn; daartussen verzamelt zich licht zand van vermalen kwarts en schelpfragmenten. Precies daar komt de kleur van het water vandaan: boven licht zand op geringe diepte ziet de zee er turkoois tot smaragdgroen uit, boven zeegras en rotsen blauw tot bijna zwart. Op slechts een paar honderd meter afstand zie je beide kleuren naast elkaar.

Het tweede bepalende element is de mediterrane macchia, de groenblijvende hardbladige vegetatie van jeneverbes, cistus, mastiek en aardbeiboom. In juni ruikt deze vegetatie intens naar hars en honing, en zij is de reden waarom de bebouwing hier niet zo opdringerig overkomt als aan andere Middellandse Zeekusten: het bouwreglement van het Consorzio schrijft lage huizen in aardetinten voor, die achter de macchia moeten verdwijnen.

De keerzijde van diezelfde begroeiing: ze staat in brand. Bij bosbrandwaarschuwingsniveau oranje regelt de gemeente Arzachena de toegang tot het strand van Liscia Ruja apart, en in het hoogseizoen kan een weg op korte termijn worden afgesloten. 's Ochtends even de website van de gemeente bekijken kost twee minuten en bespaart je in geval van twijfel een omweg van een uur.

Hoe 3.500 hectare maquis een luxe bestemming werd

Tot ver in de jaren vijftig was deze kust weideland. Er waren schapen, een paar stazzi, dat wil zeggen de afgelegen granietboerderijen van de Gallura, zonder wegen en zonder elektriciteit. Dat daar verandering in kwam, is te danken aan een handvol namen die het Consorzio zelf noemt: op 14 maart 1962 ondertekenden in Olbia Karim Aga Khan, Patrick Guinness, Felix Bigio, John Duncan Miller, André Ardoin en René Podbielski de oprichtingsakte van het consortium.

Het doel ervan was niet om te bouwen, maar om het bouwen te verhinderen. Het Consorzio stelde zich ten doel Bouwverordening, een bindend bouwreglement en een architectuurcommissie die elk ontwerp beoordeelde. In deze commissie zaten Luigi Vietti, Jacques Couëlle, Michele Busiri Vici en Antonio Simon Mossa. Zij hebben de stijl bedacht die je tegenwoordig in Porto Cervo Je ziet: geen rechte hoeken, geen hoogbouw, pleisterwerk in zand- en terracottatinten, daken van gebakken bakstenen, trappen die zich om de rotsen heen slingeren.

Het plan is geslaagd, maar ook mislukt. Het is geslaagd omdat de kust tot op de dag van vandaag geen betonnen rij huizen heeft en de bebouwing van veraf nauwelijks opvalt. Het ging mis omdat het succes prijzen heeft voortgebracht die niets meer met Sardinië te maken hebben: de regio rond Arzachena is een van de duurste gebieden van Italië, en het hotelpersoneel pendelt vanuit het achterland.

Een punt waarop oudere reisgidsen het nog steeds bij het verkeerde eind hebben: Prins Karim Aga Khan IV is op 4 februari 2025 op 88-jarige leeftijd in Lissabon overleden. Zijn zoon Rahim Al-Hussaini voert sindsdien als Aga Khan V het imamaat van de Nizari-Ismailieten. Teksten waarin de Aga Khan in de tegenwoordige tijd wordt aangeduid als eigenaar van de Costa Smeralda, zijn daarmee achterhaald.

Wat kost een dag aan de Costa Smeralda?

Een dagje strand met de auto kost je op de beheerde stranden realistisch gezien tussen de 12,50 en 15 euro, als je alleen parkeert en niets huurt. Het parkeren kost 2,50 euro per uur, met een maximum van 12,50 euro voor de hele dag; de gemeente Arzachena beheert de parkeerterreinen van juni tot oktober, dagelijks van 9 tot 20 uur. Ligstoelen en parasols worden door de particuliere exploitanten apart in rekening gebracht en de prijzen hiervoor zijn niet officieel vastgesteld.

Je hebt geen toegangsprijs nodig om bijna alle stranden te bezoeken: de toegang tot de zee is in Italië in principe gratis; je betaalt alleen voor het parkeren en voor wat je op het strand huurt. Kinderen onder de twaalf jaar en inwoners van Arzachena hebben bovendien gratis toegang tot het archeologisch park, en voor schoolklassen kost een bezoek daar één euro per kind.

Twee zaken kunnen vooraf niet worden berekend, omdat ze afhankelijk zijn van de datum en de bezettingsgraad: de veerboot naar het vasteland en de boottochten naar de Maddalena-archipel. Bij de veerboten wordt de prijs pas weergegeven nadat je de reisdatum hebt ingevoerd; bij de excursieboten hanteert elke aanbieder zijn eigen tarief. Het nationaal park houdt hiervoor een lijst bij van erkende bedrijven – wie daar niet op staat, mag je helemaal niet meenemen.

Welke acht stranden aan de Costa Smeralda moet je zeker gezien hebben?

De gemeente Arzachena houdt voor elk van haar stranden een apart gegevensblad bij met informatie over het soort zand, de zeebodem, de beschutting tegen de wind, de parkeermogelijkheden en de busverbindingen. Dit zijn de acht stranden die zeker een bezoek waard zijn – niet gerangschikt op schoonheid, maar op hoe gemakkelijk je er kunt komen en wat je daar te wachten staat.

1. Liscia Ruja – het grootste strand van de Costa Smeralda

Liscia Ruja ligt in het zuidelijke deel van de golf en is volgens de gemeente het grootste strand van de Costa Smeralda. Fijn wit zand, een zandbodem, met daarachter dichte macchia van aardbeiboom, cistusroos en jeneverbes. Het strand is zo breed dat er zowel beheerde delen als vrije plekken naast elkaar zijn – je hoeft hier niet te betalen om te liggen.

Het is beschut tegen de westenwind, heeft een oprijplaat voor rolstoelen en is bereikbaar met de bus; vanaf de halte is het echter een heel eind lopen. De parkeerplaatsen aan de oever worden niet door de gemeente beheerd, maar door de maatschappij SKG. Goed om te weten: Bij een oranje bosbrandwaarschuwing geldt er een speciale regeling voor de toegang – in dat geval brengt de bus je verder dan je eigen auto.

2. Poltu di li Cogghji – het strand van de Prins

De bekendste strandnaam aan de kust is een toeschrijving: Poltu di li Cogghji betekent in het Gallurees „haven van de huiden“, omdat hier vroeger lokale producten werden verscheept, met name leer. De Aga Khan koos de baai later als bouwlocatie voor een eigen villa. Die is echter nooit gebouwd – de naam Spiaggia del Principe, het Prinsenstrand, bleef toch hangen.

Fijn wit zand, een zandbodem die langzaam afloopt, kleuren variërend van groen tot blauw. Er zijn ligstoelen, parasols en een klein eetcafé; het strand ligt beschut tegen de noorden- en westenwind. Parkeren is betaald en de zomerbus stopt hier niet Let op: wie zonder auto komt, stapt uit bij Capriccioli en moet nog een eindje lopen.

3. Capriccioli – vier baaien aan een landtong

Capriccioli is strikt genomen geen strand, maar een lage granieten kaap met vier zandbaaien: twee aan de oostkant en twee aan de westkant. Daardoor heb je bij elke windrichting een beschutte kant, en kun je op dezelfde middag zowel het licht van de zonsopgang als dat van de zonsondergang meemaken. Op de landtong staan oude, door de wind gevormde jeneverbesstruiken, die onder bescherming staan.

De bodem loopt langzaam af, waardoor Capriccioli een van de beste familiestranden aan de kust is. Er is een hellingbaan naar het strand, verhuur van ligstoelen en parasols, een bar en enkele eetgelegenheden. Parkeren is betaald, maar de zomerbus stopt wel direct bij de halte Capriccioli – van alle grote stranden hier is dit de beste verbinding.

4. Romazzino – de baai met ‘rozemarijn’ in de naam

Romazzino heet volgens het Gallurees romassinu, de rozemarijn die rondom de baai groeit. De baai ligt tussen de landtongen Punta Capaccia in het noorden en Punta Romazzino in het zuiden, is naar het zuidoosten gericht, ongeveer 300 meter diep en 500 meter breed. Vlak bij de parkeerplaats is het zand fijn en wit, verder naar het oosten wordt het grover.

Ondanks de open ligging ligt Romazzino beschut tegen de mistral, en dankzij de vlakke toegang is het geschikt voor kinderen. Een deel behoort tot het gelijknamige historische hotel, de rest is vrij toegankelijk. De bus rijdt niet tot hier – de dichtstbijzijnde halte is Capriccioli, en daarna is het nog een flinke wandeling.

5. Grande Pevero – Zand voor de golfbaan

De Grande Pevero ligt ten zuiden van Porto Cervo, onderaan de Pevero Golf Club. Fijn zand, een zandige bodem, beschut tegen de zuidenwind, met ligstoelen, parasols, een bar en een klein eetcafé. Het strand geldt als een van de chicste van de kust en is dan ook drukbezocht.

Het is slechts beperkt toegankelijk: achter de slagboom bij de ingang bevindt zich een toegangsplatform, waarvoor je de exploitanten moet aanspreken. Parkeren is betaald, en de bus stopt bij het kruispunt naar Piccolo Pevero, vanwaar je nog een flink stuk te voet moet afleggen.

6. Piccolo Pevero – de kleine met het bruggetje

De Piccolo Pevero is het kleinere strand in dezelfde baai en het meest toegankelijke strand van de Costa Smeralda voor iedereen die niet zo goed ter been is: het heeft een vaste loopbrug die tot aan het zand loopt. Fijn zand, een zandbodem, beschut tegen west- en zuidenwind, ligstoelen, parasols en een bar zijn er aanwezig.

De zomerbus stopt bij het kruispunt Piccolo Pevero; vanaf daar is het maar een klein stukje. Dat maakt deze bus de beste keuze als je zonder auto onderweg bent en toch een van de klassieke stranden wilt bezoeken.

7. Cala Granu – de gezinsvriendelijke baai bij Porto Cervo

Cala Granu ligt op slechts enkele minuten rijden van de jachthaven van Porto Cervo. Wit, fijn zand, een zeer ondiepe zeebodem en rotsen waarachter de macchia dichtbegroeid is – dat is het strand waar gezinnen met kleine kinderen naartoe trekken. In het hoogseizoen is het er dan ook druk.

Aan de rand van de baai ligt het vakantiepark Cala Granu, dat op Luigi Vietti afneemt, een van de architecten van het eerste uur. De parkeerplaats ligt aan de hoofdstraat; de bus stopt bij het kruispunt met de jachthaven – daarna is het nog een flink stuk lopen. Goed om te weten: Wie na 10 uur komt, vindt vaak geen plaats meer. Vroeg komen helpt hier meer dan welke reservering dan ook.

8. La Celvia – roze kwarts in het zand

La Celvia is het interessantste strand van de kust voor iedereen die goed kijkt: het zand is grofkorrelig en bestaat uit kleurrijke schelpfragmenten en roze kwartsstof uit de rotsen eromheen. Deels vrij toegankelijk, deels beheerd, beschut tegen de mistral en de noordenwind. Rondom het strand staan villa’s waarvan de tuinen tot aan het zand reiken.

Via de rotsen of na een zwemtocht van ongeveer tien minuten bereik je vanaf hier het kleine naburige strand dell’Elefante. Als je La Celvia ook te druk vindt, ligt er achter Liscia Ruja nog Cala Petra Ruja: een zandstrand van ongeveer 340 meter lang, dat zelfs door de gemeente wordt omschreven als niet overvol, zelfs niet in het hoogseizoen.

Wat er op het strand niet mag – en wat het kost

Op alle stranden van de gemeente Arzachena geldt dezelfde verordening, en die is strenger dan vakantiegangers verwachten. Verboden zijn wegwerpplastic, roken, het meenemen van zand, kiezelstenen, stenen en schelpen, het achterlaten van afval, het vissen op beschermde soorten en het betreden van de duinen. Dieren mogen op de meeste stranden helemaal niet mee; er zijn alleen aangewezen hondenstranden in La Sciumara, Lu Postu en Poltu Liccia.

Daarnaast geldt sinds enkele zomers de toegangsregeling voor stranden die extra druk bezocht worden. De Strand Le Piscine Ten noorden van Cannigione is het strand tussen 15 juli en 31 augustus alleen toegankelijk na voorafgaande online reservering, zowel voor gasten als voor de lokale bevolking. In het noordelijke deel mag je je handdoek neerleggen, in het zuidelijke deel is het alleen toegestaan om te zwemmen.

Dat klinkt als een hoop bureaucratie voor een dagje strand. In de praktijk merk je daar weinig van: voor de overgrote meerderheid van de stranden hoef je niet te reserveren, en juist dankzij die verboden is deze kust nog zo goed bewaard gebleven. Wie in plaats van zand een foto meeneemt, heeft er sowieso meer aan.

Porto Cervo: de plaats die de kust beroemd heeft gemaakt

Porto Cervo is de hoofdplaats van de Costa Smeralda en een plaats zonder verleden: het werd vanaf 1962 op de tekentafel ontworpen en op de hellingen boven een natuurlijke baai aangelegd. Het resultaat is architectonisch opmerkelijk, ook al heb je niets met luxe vakanties. Er is geen enkele rechte muur, geen enkele straatkloof en geen enkel gebouw dat boven de heuvelrug uitsteekt.

Het centrum is de Piazzetta, een geheel van bogen, trappen en schaduwrijke steegjes dat meer aan een dorp doet denken dan aan een resort. Tussen de winkels door leiden doorgangen naar kleine pleintjes vanwaar je uitkijkt over de baai. Kijken kost niets, en buiten de openingstijden van de winkels heb je de plek bijna helemaal voor jezelf.

De tweede bezienswaardigheid is de Marina di Porto Cervo, de jachthaven onderaan het dorp. Daar is de zetel van de Yachtclub Costa Smeralda, die in 1967 werd opgericht en tegenwoordig de belangrijkste wedstrijdkalender van de Middellandse Zee organiseert. Wie geïnteresseerd is in boten, brengt hier een uurtje door aan de steiger en ziet meer dan in welk museum dan ook.

Goed om te weten: In augustus is de Piazzetta ’s avonds zo druk dat fotograferen geen plezier meer is, en het parkeren in het dorp is beperkt tot twee uur – de eerste 15 minuten zijn één keer per dag gratis, daarna kost een half uur één euro. Kom aan het eind van de ochtend of net buiten de vakantieperiodes, dan is het een heel andere plek.

Porto Rotondo en San Pantaleo: de andere kant

Porto Rotondo ligt aan het westelijke uiteinde, al op het grondgebied van de gemeente Olbia, en maakt strikt genomen geen deel uit van het Consorzio. De plaats is eveneens in het begin van de jaren zestig ontstaan, ontwikkeld door de Venetiaanse familie Donà dalle Rose, op ongeveer 500 hectare tussen de Golf van Cugnana en die van Marinella. De haven ligt in een natuurlijke baai tussen de landtongen Punta Nuraghe en Punta Volpe en beschikt over 652 ligplaatsen, waarvan 25 voor zeer grote jachten.

Het verschil met Porto Cervo is duidelijk merkbaar: Porto Rotondo is kleiner, Italiaanser en in de zomer eerder gezellig dan exclusief. Aan de rand van het dorp ligt de Strand van Ira, een vlak zandstrand dat zonder lange rit te bereiken is – voor een middagje tussen een wandelingetje door de haven en het avondeten is dat ruim voldoende. Wie de Costa Smeralda zonder huurauto verkent, heeft hier de kortste weg van het dorp naar het strand.

Tien minuten rijden landinwaarts ligt San Pantaleo, een dorp dat weinig met de kust te maken heeft en daarom juist daar thuishoort. Het ligt op 18 kilometer van Olbia, aan de voet van drie granieten bergtoppen: Sant’Andrea, Pelchia Manna en Pelchia Minori, die van veraf doen denken aan Dolomietentorens. De huizen zijn gebouwd van lokaal graniet, veel ervan zijn voormalige stazzi, die zijn ingericht als vakantiehuizen.

San Pantaleo heeft zich de afgelopen decennia ontwikkeld tot een kunstenaarsdorp: galeries, ateliers, een weekmarkt met kunstnijverheid. Als je op een hete middag even genoeg hebt van het strand, is dit het beste alternatief dat de omgeving te bieden heeft – een schaduwrijke piazza, graniet in plaats van zand, en niemand die je probeert over te halen om een ligbed te huren.

Hoe kom je bij de Costa Smeralda?

De route loopt bijna altijd via Olbia. De Luchthaven Olbia Costa Smeralda (OLB), geëxploiteerd door Geasar S.p.A., ligt direct aan de rand van de stad en bedient volgens eigen opgave ongeveer 86 bestemmingen; in de zomer vliegen onder andere Ryanair, easyJet, Volotea, Condor, Edelweiss en Transavia daarheen. Vanaf de terminal rijden de stadsbuslijnen 2 en 10 van ASPO ongeveer elke 30 minuten naar het centrum; de halte ligt op 50 meter van de aankomsthal. Het treinstation van Olbia ligt op ongeveer vier kilometer afstand en is via dezelfde lijnen bereikbaar; op trenitalia.com kun je een combiticket voor de stadsbus en de trein kopen.

Met de Veerboot kom je ook in Olbia aan. Moby en Tirrenia varen het hele jaar door vanuit Civitavecchia (7 tot 7,5 uur overdag, 7,5 tot 8 uur ’s nachts) en vanuit Livorno (7 uur 50 tot 9 uur). De verbinding van Genua naar Olbia vaart seizoensgebonden, in 2026 van 7 mei tot 2 november, en duurt ’s nachts 10 tot 13 uur. De prijzen zijn afhankelijk van de datum, de hut en het voertuig – een vast bedrag zou hier niet kloppen.

Ter plaatse heb je in negen van de tien gevallen een Auto. De stranden liggen ver uit elkaar, de wegen zijn bochtig en elk groter strand heeft een betaalde parkeerplaats. Reken op 2,50 euro per uur en maximaal 12,50 euro per dag; je kunt betalen via een app, bij een automaat of aan de kassa. In Porto Cervo en Baja Sardinia geldt bovendien een maximale parkeertijd van twee uur.

De zomerbus, die bijna geen enkele vakantieganger kent

Van half juni tot half september verzorgt de gemeente Arzachena haar eigen openbaar vervoer, de Lu Pustali – Galluresisch voor „de postbus“. In 2026 rijdt hij van 15 juni tot en met 15 september met drie lijnen: De Lijn Blu verbindt Arzachena met Cannigione tot aan het strand Barca Bruciata, de Lijn Smeralda en de Lijn Rosa rijden dezelfde lange route in tegengestelde richting, via Cannigione, Monti Canaglia, Santa Teresina, Abbiadori, Porto Cervo, Liscia di Vacca, Poltu Quatu en Baja Sardinia.

In augustus komt op zaterdag de Lijn Lu Pustali by Night die ’s nachts terugrijdt vanuit Cannigione, Tanca Manna, Baja Sardinia en de parkeerplaats Monti di Mola. Een rit van Arzachena naar Porto Cervo kost 2,50 euro, een boekje van twaalf kaartjes 25 euro; naar Cannigione kost het respectievelijk 1,50 en 15 euro.

Welke uitstapjes zijn de moeite waard vanaf de Costa Smeralda?

Er springen drie bestemmingen in het oog, en alle drie liggen op minder dan een uur rijden.

De Nationaal park La Maddalena. Ten noorden daarvan ligt de archipel met La Maddalena, Caprera, Spargi, Budelli en andere eilanden – samen 180 kilometer kustlijn, en bijna het hele gebied is beschermd als gebied van communautair belang. Wie met een eigen of gehuurde boot vaart, heeft een vergunning nodig: in 2026 bedraagt het dagtarief 2,00 euro per meter bootlengte voor boten tot tien meter; online geldt een korting van vijf procent. Drones zijn in het gehele parkgebied verboden.

De Cala Coticcio op Caprera. De misschien wel mooiste baai van de omgeving mag je alleen betreden onder begeleiding van een erkende wandelgids. De milieuheffing voor het park bedraagt drie euro per persoon; kinderen tot twaalf jaar betalen niets. Je betaalt via het overheidsplatform pagoPA; het ticket is alleen geldig op de geboekte dag. Daarnaast komen de kosten voor de gids, die rechtstreeks met de gids worden afgesproken.

Het archeologisch park van Arzachena. In het achterland liggen acht vindplaatsen uit het Nuraghe-tijdperk, en die zijn de beste reden om een dagje niet naar de zee te gaan. Tot het park behoren de Nuraghe Albucciu, dat Tempietto Malchittu en de Het graf van de reuzen van Moru in de regio Malchittu, de Nuraghe La Prisgiona en de Het graf van de reuzen van Coddu Ecchju bij Capichera en de Necropolis Li Muri en de Het graf van de reuzen van Li Lolghi in de regio Li Muri.

De prijzen zijn afhankelijk van het aantal bezochte monumenten: 4,00 euro voor één, 20,00 euro voor alle zeven; voor groepen vanaf 20 personen geldt een korting. Kinderen onder de twaalf en inwoners van Arzachena betalen niets; gezinnen krijgen tien tot twintig procent korting. De openingstijden zijn in Malchittu en Capichera van 9.00 tot 19.00 uur, in Li Muri van 10.00 tot 18.00 uur; de Stedelijk Museum Michele Ruzittu In Arzachena is het geopend van 10.00 tot 13.00 uur en van 16.00 tot 19.00 uur, en op maandag is het gesloten.

Golfbaan, zeilwedstrijden en de witte wijn uit Gallura

De Pevero Golfclub tussen de twee Pevero-baaien werd door Robert Trent Jones ontworpen door de toonaangevende golfbaanarchitect van de 20e eeuw en behoort volgens Golf Magazine tot de vijftig beste banen ter wereld. De greenfee voor 18 holes ligt in 2026 tussen 120 euro in het laagseizoen en 180 euro in de piekperiode van 20 juli tot 16 augustus; negen holes kosten 80 tot 110 euro. Junioren betalen de helft.

De wijn uit deze streek is de Vermentino di Gallura DOCG – een droge witte wijn gemaakt van ten minste 95 procent Vermentino-druiven, waarvan het teeltgebied 23 gemeenten omvat en waar op ongeveer 1.150 hectare jaarlijks bijna 28.000 hectoliter wordt geproduceerd. Hij past bij alles wat hier uit de zee komt en is de enige reden om midden in de zomer ’s middags witte wijn te drinken.

Er zijn twee wijnhuizen die je direct aan de Costa Smeralda kunt bezoeken. Vigne Surrau aan de weg van Arzachena naar Porto Cervo biedt acht formules aan tussen 45 en 80 euro, van de één uur durende Gourmet-aperitief tot drieënhalf uur Dolce Vita. Capichera, eveneens in Arzachena, is geopend van maandag tot en met zaterdag van 10.30 tot 19.00 uur en ontvangt bezoekers uitsluitend op afspraak – het aanbod varieert daar van een proeverij van twee uur tot een rondleiding van vier en een half uur door de wijngaarden naar een nuraghe en een reuzengraf.

Wat is de beste reistijd voor de Costa Smeralda?

mei, juni en september zijn de beste maanden. De zee is vanaf juni warm genoeg, de parkeerplaatsen bij het strand worden pas vanaf juni beheerd, en de grote zeilwedstrijden vinden plaats in mei en september – je hebt dus gezelligheid in de haven zonder dat de stranden overvol zijn.

Juli en augustus zijn het helemaal top. Alles is open, alles is duur, en vanaf de late ochtend kun je op de bekende stranden geen parkeerplaats meer vinden. In deze weken geldt ook de duurste greenfee, en de toegangsregeling voor Le Piscine geldt van 15 juli tot en met 31 augustus. Wie in deze periode komt, moet vroeg opstaan en de bus nemen.

oktober tot april is de rustige periode. Vanaf november zijn de parkeerplaatsen weer vrij, de zomerbus rijdt niet meer en veel hotels en strandbars zijn gesloten. Voor wandelingen in het achterland, voor de nuraghes en voor fotografen is dit toch de mooiste tijd – dan heb je het graniet, de macchia en de lege baaien helemaal voor jezelf.

Welke data moet je in 2026 in je agenda zetten?

De agenda van de Costa Smeralda is een zeilkalender. De Yachtclub Costa Smeralda organiseert in Porto Cervo van april tot oktober bijna onafgebroken zeilwedstrijden, en toekijken kost niets – de boten varen vanuit de haven weg, en vanaf de rotsen bij de ingang heb je de beste plek.

Er zijn twee weken die extra aandacht verdienen: tijdens de Maxi Yacht Rolex Cup Begin september en de Rolex Swan Cup De week daarna zijn de hotels in Porto Cervo en omgeving vrijwel volgeboekt en gaan de prijzen omhoog. Als je voor de stranden komt, boek dan vroeg of plan je reis in de week ervoor.

Wat je moet weten over de Costa Smeralda

Deze kust is terecht beroemd, en ze heeft vijf bijzonderheden die niemand je van tevoren vertelt.

1. Bijna niets is te voet bereikbaar. De plaatsen liggen ver uit elkaar, de stranden liggen aan zijstraatjes en er zijn nauwelijks trottoirs. Zonder auto of zomerbus kom je niet ver. De bus rijdt daarentegen precies langs de route waar parkeren het duurst is.

2. Het parkeren is de eigenlijke toegangsprijs. De toegang tot de zee is gratis, maar parkeren niet: 2,50 euro per uur, maximaal 12,50 euro per dag, van juni tot oktober. Wie met z’n tweeën reist, kan voor de helft van die prijs met de bus erheen.

3. Honden moeten buiten blijven. Op de overgrote meerderheid van de stranden zijn huisdieren niet toegestaan. Er zijn precies drie aangewezen hondenstranden in de gemeente, alle drie in de omgeving van Cannigione – wie met een hond reist, kan daar het beste verblijven.

4. Roken is verboden op het strand, en zand meenemen al helemaal niet. Beide staan in dezelfde verordening; voor zand bedraagt de boete tussen de 500 en 3.000 euro. De asbak voor in de tas kost twee euro en lost het eerste probleem op.

5. De prijzen gelden niet voor het hele eiland. Wat hier een avondmaaltijd kost, kost 40 kilometer verderop de helft. Als je budget krap is, verblijf dan in het achterland of in Cannigione en ga naar de kust om te zwemmen – de stranden zijn dezelfde.

Voor wie is de Costa Smeralda de moeite waard?

Voor gezinnen met kleine kinderen. Capriccioli, Cala Granu en Romazzino lopen geleidelijk af, het water is rustig en warm. Piccolo Pevero en Liscia Ruja hebben stevige toegangswegen tot aan het zand, waardoor je er ook met een kinderwagen kunt komen.

Voor zeilers en iedereen die graag toekijkt. Van eind mei tot begin oktober wordt er in Porto Cervo bijna altijd een regatta gehouden, en de boten zijn vanaf de kust te zien. Voor boottochten naar de archipel heb je toestemming van het nationaal park nodig.

Voor fijnproevers. Vermentino di Gallura DOCG, twee wijnhuizen in de gemeente die je kunt bezoeken en een keuken die leeft van de zee. Reserveer de proeverijen van tevoren, want spontaan lukt daar bijna niets.

Voor fotografen en wandelaars. Granit, Macchia en Licht zijn het mooist in mei en oktober, en dan heb je de baaien bijna helemaal voor jezelf. Neem een auto, want buiten het zomerseizoen rijdt de bus niet.

Minder geschikt voor stedentrippers. Er is geen historische binnenstad, geen kunstmuseum, geen kathedraal. Wie daar naar op zoek is, gaat naar de kust Alghero of Bosa in het westen van het eiland.

Combineer de Costa Smeralda met Palau, Alghero en Bosa

De Costa Smeralda alleen is niet genoeg voor twee weken. Je kunt er drie bestemmingen aan toevoegen; alle drie zijn vanuit Arzachena in één dag of als tussenstop te bereiken.

Palau ligt een half uur ten noorden en is de veerboothaven naar de Maddalena-archipel. Van daaruit steek je in twintig minuten over naar La Maddalena, en het eiland Caprera is via een dam daarmee verbonden. Wie maar één dag voor de archipel heeft, vertrekt vanuit Palau, niet vanuit Porto Cervo.

Alghero In het noordwesten vind je het tegenovergestelde: een door Catalonië beïnvloede oude binnenstad met stadsmuren, steegjes en een haven die niet van de tekentafel komt. Twee uur rijden, en je bent in een heel ander Sardinië. Verder naar het zuiden ligt Bosa met zijn kleurrijke huizen aan de rivier.

Wat betreft de eilanden voor de kust is het de moeite waard om een kijkje te nemen naar Cala Corsara op Spargi. En wie het hele eiland wil inplannen, vindt het overzicht in de Reisgids Sardinië; dat Het weer op Sardinië en de Weersvoorspelling voor Olbia worden bij ons dagelijks bijgewerkt.

Onze conclusie: een aangelegde kust die toch doet wat ze belooft

De Costa Smeralda is een kunstmatig gecreëerd gebied, en dat zie je eraan – maar het is wel een geslaagde creatie. Geen hoogbouw, geen rij betonnen gebouwen, maar wel 55 kilometer graniet en macchia, waaruit lage huizen in aardetinten nauwelijks opvallen. Wat in 1962 begon als een bouwverbod met een consortiumovereenkomst, is de reden waarom deze kust er vandaag de dag beter uitziet dan de meeste Middellandse Zeekusten, die zich vrij mochten ontwikkelen.

Toch is het er duur, en wel op punten die je niet zou verwachten: bij het parkeren, bij het eten en tijdens de twee regattaweken in september. Wie zijn budget in de gaten houdt, verblijft in Cannigione of in het achterland, maakt van half juni tot half september gebruik van de bus en plant de reis in mei, juni of de eerste helft van september. De stranden zijn dezelfde, maar de rekening is anders.

De volgende concrete stap: zoek eerst een accommodatie op basis van de buslijn, niet op basis van de brochure – wie in de buurt van de Smeralda- en Rosa-lijnen woont, kan zonder auto zes van de acht stranden uit deze gids bereiken. Daarna is het de moeite waard om een kijkje te nemen in de Reisgids Sardinië voor de rest van het eiland.

Prijzen, openingstijden, dienstregelingen en data kunnen veranderen — controleer de informatie vóór je reis op de officiële websites.