Avigliano Umbro – Op 17 augustus wordt Giulio Rapetti 90 jaar, en bijna niemand heeft de klank van de Italiaanse popmuziek zo gevormd als hij. Onder de artiestennaam Mogol schreef hij de teksten voor liedjes die iedereen in Italië mee kan zingen: „Il mio canto libero“, „I giardini di marzo“, „La canzone del sole“, „Emozioni“. In de aanloop naar zijn verjaardag heeft hij in verschillende interviews het woord genomen en daarbij verklaard dat hij niet bang is voor de dood, dat is iets natuurlijks – onsterfelijk zijn zou sowieso een onredelijke eis zijn.
Mogol werd in 1936 in Milaan geboren als zoon van een directeur bij muziekuitgeverij Ricordi. In 1960 diende hij zijn eerste tekst in; een jaar later won hij het festival van Sanremo met „Al di là“. De samenwerking met Lucio Battisti, die halverwege de jaren zestig begon, maakte van hem een toonaangevende tekstschrijver voor een hele generatie. Battisti componeerde eerst de melodie, vaak met geneuriede lettergrepen, waarna Mogol de tekst op het bestaande ritme schreef. In 1980 kwam er een einde aan de samenwerking met het album „Una giornata uggiosa“; de redenen hiervoor zijn nooit volledig openbaar gemaakt.
Hij geeft zelf aan dat hij ongeveer 1.740 teksten heeft geschreven. Hij schreef onder andere voor Adriano Celentano, Riccardo Cocciante, Mina, Mango en Bobby Solo. Zijn Italiaanse versie van „Space Oddity“ werd door David Bowie zelf ingezongen. Met Bob Dylan ontstond daarentegen een conflict, omdat deze geen wijzigingen in zijn teksten wilde toestaan.
Mogol in Umbrië: school in plaats van pensioen
Sinds 1992 woont Mogol in Avigliano Umbro, in de provincie Terni. Daar richtte hij het Centro Europeo di Toscolano op, een school zonder winstoogmerk voor muziek en tekstbewerking, die hij tot op de dag van vandaag leidt. Van 2018 tot 2022 stond hij bovendien aan het hoofd van de Italiaanse auteursrechtenorganisatie SIAE.
Aan projecten heeft hij geen gebrek. Momenteel werkt hij aan een tekst over femicide vanuit het perspectief van het slachtoffer, gezongen door Giusy Ferreri, en aan een muziekstuk met Riccardo Cocciante. Een voorstel om hem tot senator voor het leven te benoemen, vond hij leuk – maar dat zal nooit gebeuren, zegt hij. Zijn recept voor negen decennia: frisse lucht, de juiste voeding en minstens twintig baantjes aquagym in het zwembad, dag in dag uit. Hij geeft toe één ding te betreuren: dat hij met zijn vrouw Daniela geen gezamenlijk kind meer heeft gekregen.
